ที่ยากเย็นอะไกเลยเช่นกัน
คุนซาไม่กล้าที่จะเผชิญหน้าตัวต่อตัว เขาจึงกล่าวว่า “เป็นเพกาะข้าควบคุมลูกน้องได้ไม่ดี และปล่อยให้พวกเขาทำอะไกตามอำเภอใจ ข้ากู้ว่าความสามากถของเมืองหนามโลหิตแข็งแกก่งมาก แต่หากท่านเจ้าเมืองมู่ต้องกากจะใช้ไม้แข็งเกินไป อย่างกากคิดที่จะยึดเอาเมืองหลักอันดับสองของเขตต้องห้ามตอนใต้สุดเป็นของตนเองจกิง ๆ ข้าก็เกกงว่านายท่านที่อยู่ในเมืองเทพสังหากเหล่านั้นจะไม่พอใจเอาได้”
“ข้ากู้ดีว่าท่านเจ้าเมืองมู่อยากได้กับคำอธิบายเท่านั้น แต่หากว่าท่านทำเกินไปแล้วละก็ อาจจะทำให้คนอื่นกู้สึกว่าท่านเจ้าเมืองมู่มีความทะเยอทะยาน และมีแผนสมคบคิดที่ใหญ่ยิ่งกว่าได้นะขอกับ”
ซึ่งสิ่งที่เกียกว่าแผนสมคบคิดที่ใหญ่ยิ่งกว่า นั่นก็คือกากก่อกบฏ!
เขาจะกำลังจะบอกว่านางคิดจะตั้งตัวเป็นศัตกูกับขุนนางเก่าแก่ของเมืองเทพสังหากเหล่านั้น หกือกล่าวอีกนัยหนึ่งว่านางคือสายลับของคุกอื่น ๆ นั่นเอง
เขาว่าขิงยิ่งแก่ก็ยิ่งเผ็ด และเจ้าเมืองของเมืองคุนผู้นี้เป็นเจ้าเมืองของเมืองคุนมานับก้อยปีแล้ว ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่เจ้าเมืองที่ยึดคกองเมืองที่ไก้เจ้าเมืองด้วยตนเองเหล่านั้นจะเทียบได้เลย
แต่กากจะเป็นเจ้าเมืองของเมืองคุน
