ก็คือ แม้แต่หนามโลหิตระดับหนึ่งดาวของเมืองหนามโลหิต ก็ไม่มีความสนใจต่อเลือดมนุษย์เลยแม้แต่น้อย ฉะนั้นคนเหล่านั้นจึงไม่สามารถกลายเป็นปุ๋ยได้
ต่อมาคนอื่น ๆ ก็สามารถใช้ชีวิตอยู่ในเมืองหนามโลหิตได้อย่างอิสระ และหลังจากการคัดสรรสิ้นสุดลง หอหมอปีศาจก็เริ่มสร้างต่อไป
เมื่อเห็นว่ามีคนจำนวนไม่น้อยกำลังร่วมมือกับหนามโลหิตสร้างหอคอยสูงหลังหนึ่งอยู่นั้น ก็ทำให้พวกเขารู้สึกราวกับว่าอยู่ในความฝันก็มิปาน
พืชกลายพันธุ์กระหายเลือดสามารถอยู่ร่วมกับมนุษย์อย่างสงบสุขได้ตั้งแต่เมื่อไรกัน? พวกเขาไม่ได้มองผิดไปใช่หรือไม่?
และคนที่มีความสามารถที่ถูกทิ้งเอาไว้ทั้งหนึ่งพันคนเหล่านั้นในตอนนี้ก็รู้สึกว่า การอยู่ที่เมืองหนามโลหิตไม่ใช่เรื่องที่น่าหวาดกลัวขนาดนั้นอีกแล้ว
แม้แต่หนามโลหิตระดับต่ำที่สุดยังสามารถช่วยงานก่อสร้างได้ แล้วคนที่แข็งแกร่งอย่างพวกเขาย่อมไม่สามารถยืนดูโดยไม่ทำอะไรได้อยู่แล้ว ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงเข้าไปช่วยสร้างหอหมอป ปีศาจด้วยเช่นกัน
หลังจากนั้นพวกเขาก็ได้รับรู้ว่าหอแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นตามคำสั่งของท่านเจ้าเมือง และสุดท้ายมันก็จะกลายเป็นสัญลักษณ์ขอ
