แล้วตกลงใต้เท้าผู้แข็งแกร่งคนนั้นล่ะ!
หลังจากที่เขาต่อสู้เพียงแค่รอบเดียว และอาวุธวิญญาณอันเป็นที่รักของตนเองถูกบดขยี้เป็นชิ้น ๆ เขาก็วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็วยิ่งกว่ากระต่ายเสียอีก
ส่วนเจ้าเมืองหานก็ได้แต่สิ้นหวัง เพราะคิดไม่ถึงเลยว่าผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดที่เขาเชิญมาจากภายนอกนั้นจะไม่มีประโยชน์เลยแม้แต่น้อยเช่นนี้
เขาไม่เพียงแต่ช่วยเขาไม่ได้ และเกรงว่าอาจจะทำให้คนวิปลาสเหล่านี้ไม่อยากปล่อยเขามากยิ่งขึ้นไปอีก
ชายชราระดับใต้เท้าผู้นี้ พยายามใช้ความเร็วที่เร็วที่สุดในชีวิตเพื่อหลบหนี
แต่ทว่าทางที่เขาจะใช้หนีไปกลับถูกร่างเงาสองร่างสกัดกั้นเอาไว้เสียก่อน จากนั้นเฉี่ยเอ้อร์ก็กล่าวว่า “เฉี่ยอี้ เจ้าจะสร้างความประทับใจต่อหน้าท่านเจ้าเมืองมากเกินไปแล้ว เรื่องหลั งจากนี้ไปมอบให้เป็นหน้าที่ของข้า…ไม่สิ มอบให้เป็นหน้าที่สาวน้อยอย่างข้าเถอะ!”
“ข้าไม่ใช่คนใจกว้างที่จะยอมให้เจ้ามาแย่งเหยื่อของข้าหรอกนะ!” เฉี่ยอี้กล่าวพร้อมมุมปากที่กระตุกเล็กน้อย
“เช่นนั้นก็โทษที่ความเร็วของเจ้าช้ากว่าข้าก็แล้วกัน!”
“ข้าไม่สนใจหรอก!”
ชายชราผู้นี้ถูกล้อมไว้ทั้งหน้าหลัง และตอนนี้เ
