มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว เจ้าไปทำตามความต้องการของข้าก็พอแล้ว”
โม่อูกล่าวตอบกลับด้วยความเคารพว่า “ขอรับ! ข้าน้อยพูดมากเกินไปแล้ว”
มู่เฉียนซีได้ยื่นคำขาดไปให้กับเมืองที่ไร้เจ้าเมืองต่าง ๆ ในเขตต้องห้ามใต้สุดอย่างหยิ่งผยอง และมันก็ทำให้เมืองต่าง ๆ ทั่วทั้งเขตต้องห้ามใต้สุดไม่สงบอีกต่อไปแล้ว
เหล่าเจ้าเมืองของเมืองที่มีเจ้าเมืองอยู่แล้วก็เตรียมตัวที่จะดูการแสดงดี ๆ เช่นกัน “คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีบุคคลที่กล้าหาญเช่นนี้มายังเขตต้องห้ามใต้สุดแห่งนี้ด้วย นางคิดที่จะก กลืนกินเข้าไปมากมายภายในพริบตาแบบนี้ ไม่กลัวสำลักตายบ้างหรืออย่างไรกัน”
“ข้าได้ยินข่าวมาว่าเจ้าเมืองผู้นั้นมาจากเมืองเทพสังหาร คนที่มาจากคุกโลหิตย่อมไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำอยู่แล้ว ฉะนั้นจึงไม่รู้ว่าคนของเขตต้องห้ามนั้นอันตรายมากเพียงใด”
สีหน้าเจ้าเมืองของเมืองไร้เจ้าเมืองที่ได้มาโดยมิชอบเหล่านั้นเคร่งขรึมมากขึ้นเรื่อย ๆ “ได้ยินมาว่าเป็นเพียงสาวน้อยที่อายุน้อยมากคนหนึ่งเท่านั้น นางนี่ช่างเป็นเหมือนลูกวัวเพ