ไปข่มเหงคนที่ไม่ควรเข้าเสียแล้ว พวกเขาไม่ควรรับงานนี้เพราะเห็นแก่ความความโลภจนทำให้ตามืดบอดเลย ย ถึงตอนนี้อยากจะหนี มันก็น่าจะสายเกินไปแล้ว
“พี่รอง พวกเราถอยกันเถอะ! เร็วเข้า!”
ลูกน้องนับหมื่นของต้ายเหยียนถูกจัดการภายในพริบตา แม้แต่พวกเขาสองพี่น้องยังไม่สามารถทำได้เลย
พวกเขาไม่อยากรนที่จะหาเรื่องตาย และกลายเป็นศัตรูของคนเหล่านี้
ถึงคนเหล่านี้ต้องการที่จะวิ่งหนี แต่นั่นก็ต้องถามอู๋ตี้และเสี่ยวหงก่อนว่าจะอนุญาตหรือไม่?
อู๋ตี้กล่าวว่า “คิดอยากจะมาหนีเอาตอนนี้ พวกเจ้าฝันกลางวันเอาเถอะ! พวกเจ้าหนีไปไม่พ้นหรอก”
“เพลิงเผาสวรรค์!”
ตูมมม โครมมมม!
พวกเขาสองพี่น้องกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “หรือพวกเจ้าไม่ควรไปช่วยเจ้านายของพวกเจ้าอย่างนั้นหรือ? จะมาตามหลอกหลอนพวกข้าไปทำไมล่ะ! หากเจ้านายของพวกเจ้าเป็นอันตรายไปจะทำเช่นไร? พวก กเราถอยกันคนละก้าวเถอะ ก่อนหน้านี้พวกเราถูกต้ายเหยียนซื้อตัวมาเท่านั้น พวกเราขอโทษไม่ได้หรืออย่างไร?”
พี่น้องสองคนนี้ ก็เป็นคนที่สามารถปรับตัวได้ดีเช่นกัน
อู๋ตี้กล่าวว่า “อาศัยแค่เจ้าหมอนั่นคนเ