รโจมตีของเอ้อร์หลางครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งมันก็ทำให้ผู้คนต่างอกสั่นขวัญแขวนไปตาม ๆ กัน
ด้วยความสามารถของนางหากถูกเจ้าครองดินแดนระดับบนอย่างเอ้อร์หลางโจมตี นางจะต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสแน่นอน
พวกของเฉี่ยอี้รู้สึกกระวนกระวายเล็กน้อยเมื่อเห็นการต่อสู้ครั้งนี้ “เยาเยี่ย พวกเราไม่จำเป็นต้องฆ่าเจ้าขยะนั่นจริง ๆ อย่างนั้นหรือ? ข้ากลัวว่าท่านเจ้าเมืองจะได้รับบาดเจ็บ”
สีหน้าของเฉี่ยเอ้อร์และเฉี่ยซานเผยความกังวลออกมา
เยาเยี่ยกล่าวว่า “ท่านเจ้าเมืองสั่งเอาไว้แล้ว ว่าหากนางไม่ได้สั่งให้พวกเราลงมือ เช่นนั้นพวกเราก็ไม่สามารถลงมือได้! นอกจากนี้พวกเจ้าอย่าประเมินท่านเจ้าเมืองของพวกเราต่ำเกินไป ปนักเลย มิเช่นนั้นนางอาจจะโกรธเอาได้! อย่างที่พวกเจ้าก็รู้ นางเป็นถึงเจ้าเมืองของเมืองหนามโลหิตเชียวนะ!”
เฉี่ยอี้ชื่นชมมู่เฉียนซีอย่างที่สุด แม้จะรู้ว่าความสามารถของมู่เฉียนซีไม่ถึงระดับเจ้าครองดินแดน และหากพวกเขาแค่ขยับมือก็มีความสามารถพอที่จะบดขยี้นางได้เลยด้วยซ้ำ แต่ทว่ากลับ บไม่มีผู้ใดกล้าดูถูกนางเลยสักคน
ดูเหมือนว่าท่านเ
