ครึ่งชีวิตแล้ว
อู๋ตี้กล่าวว่า “ชิ! นี่ก็ไร้ประโยชน์เหมือนกัน! อย่างน้อยก็น่าจะรอให้ท่านอู๋ตี้ผู้นี้มาแสดงพลังก่อนสักหน่อยสิ!”
เอ้อร์หลางพ่ายแพ้แล้ว และลูกน้องของเขาก็ไม่ออกมาช่วยเหลือเลยแม้แต่คนเดียว
นอกจากแมวน้อยสีขาวที่พุ่งทะยานออกมาจากจวนเจ้าเมืองแล้ว ก็ยังมีชายอีกสองคนและหญิงสาวอีกสองเดินออกมา
ซึ่งแม้แต่เส้นผมของพวกเขาก็ยังไม่ยุ่งเหยิงเลยแม้แต่น้อย ซึ่งมองดูแล้วก็ดูสง่างามเป็นอย่างมาก
เฉี่ยอี้เดินมาหยุดอยู่ตรงข้างร่างของเอ้อร์หลาง พลางกล่าวอย่างรังเกียจว่า “ช่างสกปรกจริง ๆ! เพราะเจ้าไม่ฟังคำแนะนำของเจ้าเมืองของข้า จึงได้เป็นเช่นนี้อย่างไรล่ะ”
เมื่อเอ้อร์หลางนึกถึงสภาพการตายที่น่าสังเวชของลูกน้องเหล่านั้นของตนเองขึ้นมา สีหน้าก็ขาวซีดขึ้นมาอย่างฉับพลัน พลางกล่าวว่า “ท่านเจ้าเมือง โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย! ท่านเจ้าเมือง โปรดไว้ชีวิตด้วย! เป็นเพราะข้าไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ และคิดอยากจะยึดครองตำแหน่งเจ้าเมือง ข้ารู้ความผิดของตนเองแล้ว อย่าฆ่าข้าเลย อย่าฆ่าข้าเลยขอรับ!”
ด้วยเหตุนี้ทุกคนจึงได้เห็นเอ้อร์หลางผู้เย่อหยิ่งร้องห่มร้องไห้ขอความเมตตา เจ้าเม
