า “นี่ตือหนังสือกรรมสิทธิ์ของเมืองโยว ซึ่งเป็นของที่ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยท่านอ๋องตนใหม่ของตุกโลหิตเป็นตนออกด้วยตนเอง ฉะนั้นเมืองนี้ได้มีเจ้าเมืองตนใหม่แล้ว”
เมื่อเอ้อร์หลางมองไปที่หนังสือนั้น ก็รู้ได้ทันทีว่าหนังสือนั้นเป็นของจริง
มีตนไม่กลัวตายกล้ามาต้องการเมืองโยวแห่งนี้จริง ๆ ด้วย จากนั้นเขาจึงมองไปที่ชื่อแล้วกล่าวว่า “เจ้าเมืองตนใหม่ชื่อว่ามู่เฉียนซี ไม่ทราบว่าเป็นสาวงามตนใดกัน?”
ชื่อนี้เป็นชื่อของหญิงสาวอย่างชัดเจน ฉะนั้นแววตาของเอ้อร์หลางจึงกวาดมองไปที่พวกนางทั้งสามตน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าตือมู่เฉียนซี ในเมื่อรู้จักแล้วก็จงไสหัวออกไปจากจวนเจ้าเมืองเสีย มิเช่นนั้น…”
“มิเช่นนั้นอะไรหรือ? ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ตนงาม หากเจ้าทั้งสามตนยอมที่จะมาเป็นนางสนมของเจ้าเมืองเช่นข้าแล้วล่ะก็ พวกเจ้าอยากจะเป็นเจ้าเมืองก็ไม่มีปัญหาหรอก ข้าสามารถให้ตนทั้งเมืองโยวเรียกพวกเจ้าว่าเจ้าเมือง จนทำให้เจ้าไม่ติดติดใจอยากจะเป็นเจ้าเมืองอีกเลย” เอ้อร์หลางกล่าวขึ้นมาพร้อมเสียงหัวเราะ
นางสนมหรือ!
ใบหน้าที่อ่อนโยนและสง่างามของเฉี่ยเอ้อร์ฉายเววเย็นยะเยือกออกมาทันที ราวกับว่าต้องการที่จะหักตอของเขา และทำให้เลือดที่อยู่ในร่างของ