ารคนที่ขี้ขลาดตาขาวเช่นกัน ในเมื่อพวกเขาทิ้งโอกาสในครั้งนี้ไป ฉะนั้นหลังจากนี้ไ ไปแม้ว่าต้องการจะกลายเป็นพลเมืองของเมืองหนามโลหิตก็ไม่มีทางเป็นไปได้อีกแล้ว”
เฉี่ยอี้กล่าวว่า “ท่านเจ้าเมืองกล่าวถูกต้องแล้ว เมืองหนามโลหิตของพวกเราจะต้องเป็นเมืองที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างแน่นอน ไหนจะมีท่านเจ้าเมืองที่มีทักษะการปรุงยาที่แข็งแกร่งเช่นน นี้อีก จากนี้ไปถึงจะร้องไห้ขอเข้ามาเป็นคนในสถานที่แห่งนี้ ก็ยากที่จะคุยกันได้แล้วล่ะ”
และหลังจากที่ประกาศไปสามวัน มู่เฉียนซีก็ได้ให้คนไปเก็บกับคืนมา
ใต้เท้าเหล่านั้นกระซิบกระซาบคุยกัน “ไม่มีคนกล้าไปที่เมืองหนามโลหิตเลยแม้แต่คนเดียว ดูเหมือนว่าพระชายาคงต้องยอมแพ้แล้ว”
“ในเมื่อสถานที่แห่งนั้นไม่มีผู้คน ข้ามองว่าเดี๋ยวพระชายาเองก็น่าจะออกมาจากเมืองหนามโลหิตเช่นกัน จากนั้นก็เลือกเมืองใหม่อีกครั้งอย่างแน่นอน”
“……”
“เยี่ย! ข้าจะไปช่วยคนงามคิดหาทางเดี๋ยวนี้เลย! ก็แค่คนเท่านั้น คุกโลหิตของพวกเราไม่เคยขาดคนหรอก” เมื่อจื่อโยวมองไปยังใบหน้าที่มืดมนของจิ่วเยี่ย จึงรีบกล่า