นยาน้ำออกมาได้แล้ว
นางมอบยาน้ำนั้นให้เฉี่ยอี้แล้วกล่าวว่า “ลองดูสิ! นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ใกล้ชิดกับหนามโลหิตเช่นกัน ฉะนั้นข้าจึงไม่ค่อยเข้าใจพวกเจ้าเท่าไ ไรนัก แต่หลังจากที่เข้าใจพวกเจ้ามากขึ้นแล้ว น่าจะสามารถกลั่นยาน้ำที่เหมาะสมกับพวกเจ้ามากกว่านี้ออกมาได้”
เฉี่ยอี้รับยาน้ำนั้นมาด้วยเนื้อตัวที่สั่นเทา จากนั้นก็จิบเข้าไปหนึ่งอึกอย่างระมัดระวัง และทันใดนั้นเขาก็สัมผัสได้ว่าพลังของตนเองเกิดกา ารเปลี่ยนแปลงขึ้น
แน่นอนว่าหลังจากที่เจ้านายจากไปแล้ว ความเป็นไปได้ที่หนามโลหิตที่อยู่ทั่วทั้งเมืองอย่างพวกเขาจะเลื่อนขั้นนั้นแทบไม่มีเลย แต่ยาน้ำที่สาวน้อยม มนุษย์นักปรุงยาผู้นี้มอบให้พวกเขาในตอนนี้กลับสามารถทำเรื่องนั้นได้
“เฉี่ยอี้ เอามาให้ข้าลองหน่อย!” เฉี่ยเอ้อร์แย่งยาน้ำขวดนั้นไป
หลังจากที่นางและเฉี่ยซานดื่มยาน้ำนี้เข้าไปแล้ว ก็สัมผัสถึงความผิดปกติของยาน้ำนี้ได้อย่างชัดเจน
เฉี่ยเอ้อร์จ้องมองไปทางมู่เฉียนซีด้วยสายตาที่เปล่งประกายพลางกล่าวว่า “น้องสาวคนสวย
