อร์จ้องมองไปทางมู่เฉียนซีพลางกล่าวอย่างไร้เดียงสา “ท่านเจ้าเมือง น้องสาวมนุษย์ล้วนชอบแบบนี้กันทั้งนั้น นี่มันสวยงามมาก! หากไม่ใช่เพร ราะว่าข้าอายุมากแล้วและดูไม่เหมือนเด็กเกินไปแล้วละก็ ข้าก็อยากที่จะทำแบบนี้อีกห้องเช่นกัน ในเมื่อวันนี้ข้าได้เห็นท่านเจ้าเมืองมา ข้า ก็อดที่จะคันไม้คันมือขึ้นมาไม่ได้ ดังนั้น…”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นเล็กน้อย นางกล่าวว่า “เยาเยี่ย เรื่องนี้ข้ามอบให้เป็นหน้าที่เจ้าก็แล้วกัน! ทำให้มันเรียบง่ายและน่ามองก็พอแล้ว !”
ความชื่นชอบในตัวสาวน้อยที่ระเบิดออกมาอย่างซับซ้อนของมังกรสาวผู้บ้าคลั่งผู้นี้ ทำให้มู่เฉียนซีไม่กล้าที่จะคล้อยตามไปอย่างไร้เหตุผลเลยจริง ๆ ๆ
“เจ้าค่ะ!” เยาเยี่ยกล่าว
“ฮืออออ! เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ข้าก็ยังทำไม่ได้เลย ข้าไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกแล้ว!” เฉี่ยเอ้อร์ร้องออกมาอย่างเสียอกเสียใจ
.
