ลากหลายเสียจริง ๆ และกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวก่อนหน้านี้ พวกเขาสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจน แล้วมันจะเป็นภาพลวงตาไปได้อย่างไ ไร?
เฉี่ยซานจ้องมองไปทางมู่เฉียนซีอย่างจริงจังแล้วกล่าวว่า “ที่พี่สาวของข้าพูดคือความจริง มีข้าคอยกำกับดูแล พี่สาวของข้าจะต้องเปลี่ยนไปเป็นพ พืชกลายพันธุ์ที่สง่างามที่สุดได้แน่นอน”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ในเมื่อทั้งสองตื่นขึ้นมาแล้ว เช่นนั้นพวกเราไปคุยกันที่จวนเจ้าเมืองกันเถอะ”
เฉี่ยเอ้อร์กล่าวพลางยิ้มจนตาหยีว่า “ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหา เจ้าหน้าตางดงามถึงเพียงนี้ ข้าจะฟังทุกอย่างที่เจ้าพูดเอง”
เมื่อพวกเขามานั่งกันอยู่ที่ห้องโถงใหญ่ของจวนเจ้าเมืองแล้ว มู่เฉียนซีก็หยิบเอาหนังสือกรรมสิทธิ์ของเมืองหนามโลหิตออกมา จากนั้นก็มอบให้กับ พวกของเฉี่ยอี้ และนางก็กล่าวว่า “กรรมสิทธิ์ของเมืองนี้ท่านอ๋องแห่งคุกโลหิตได้มอบมันให้กับข้าแล้ว ต่อจากนี้ไปข้าจะมาเป็นเจ้าเมืองของเ เมืองหนามโลหิตแห่งนี้ ซึ่งข้าไม่รู้ว่าพวกเจ
