เลือดไก่ก็มิปาน เขาเองก็อยากที่จะแย่งยาน้ำขวดนั้นมาเช่นกัน แต่ เขากลับถูกพี่สาวถลึงตาใส่จนต้องยอมแพ้ไปเสียก่อน!
เฉี่ยเอ้อร์ดื่มยาไปครึ่งขวดภายในอึกเดียว และกลิ่นอายของความโกรธเกรี้ยวที่อยู่บนร่างกายของนางก็จางหายไปทันที พวกเขาเห็นกันเต็มสองตาว่าใ ใบหน้าที่โกรธเกรี้ยวนั้นเปลี่ยนกลายเป็นใบหน้าที่งดงามอ่อนโยนอย่างกะทันหัน
“ให้เจ้า!”
สิ่งของดี ๆ เช่นนี้ นางไม่สามารถกินเพียงคนเดียวได้ แน่นอนว่านางต้องแบ่งให้กับน้องชายที่โง่เง่าของนางด้วยเช่นกัน
ด้วยเหตุนี้เฉี่ยซานจึงดื่มส่วนที่เหลือทั้งหมดไปด้วยความพึงพอใจ!
ทุกคนต่างก็เบิกตากว้างด้วยความตื่นตะลึง นะ…นี่ นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?
พวกเขาจำได้ว่าตอนที่พวกเขาได้รับบาดเจ็บก่อนหน้านี้พระชายาก็มอบยาให้พวกเขามากมายแล้ว และพระชายาก็ยังทำท่าทางเหมือนให้พวกเขาดื่มยาเหล่านี้ แทนน้ำอีกด้วย
แม้ว่าจะมีระดับที่แตกต่างกัน แต่พวกเขาก็รู้ดีว่าพระชายาสามารถกลั่นยาน้ำเหล่านี้ออกมาได้อย่างง่ายดายอยู่ดี
อย่างไรก็ตามพืชกลายพันธุ์ระ
