งที่ข้าเคยทำมาในชีวิตเลย”
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “การตัดสินใจที่ฉลาดที่สุดอันดับแรกคืออะไรอย่างนั้นหรือ?”
ใบหน้าของเยาเยี่ยแดงระเรื่อเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “แน่นอนว่าต้องเป็นเรื่องที่ข้าตกหลุมรักท่านจื่อโยวอยู่แล้ว”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกเล็กน้อย นางไม่เคยสนใจเสน่ห์ของจอมเจ้าชู้อย่างจื่อโยวเลยแม้แต่น้อย แต่เยาเยี่ยกลับเหมือนกับว่าถูกเขาวางยาพิษอย่ างไรอย่างนั้นเลย
ทุกคนล้วนเป็นตัวเลือกของเขา แน่นอนว่ามู่เฉียนซีก็ไม่สามารถพูดได้ว่าการหลงรักคนเจ้าชู้เช่นนั้นจะทำให้ตนเองต้องทุกข์ระทม แต่ก็ไม่อยากให้เยา าเยี่ยต้องถลําลึกเกินไปอยู่ดี
ในตอนที่มู่เฉียนซีพุ่งทะยานออกไป คนที่กำลังรอมู่เฉียนซีอยู่ในสถานที่ที่ปลอดภัยก็กล่าวขึ้นมาว่า “หากพระชายาเป็นอะไรไป พวกเราก็ไม่มีสิทธิ์ ที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกแล้ว หรือว่าพวกเราจะฝ่าออกไปต่อสู้กับหนามโลหิตเหล่านั้นดี”
“ตั้งนานขนาดนี้แล้วพระชายายังไม่กลับมาเสียที ไม่แน่นางอาจจะถูกขังอยู่ในเมืองหนามโลหิตแล้วก็เป็นได้ ถึงแม้ว่าความสาม
