“เมื่อเทียบกับทุกอย่างที่เป็นของเจ้านายแล้ว เลือดของมนุษย์ไม่ได้ต่างอะไรจากคูน้ำที่เหม็นเน่าเลย! หากไม่ใช่เพราะว่ามีมนุษย์ต้องการที่จะเข้ามายึดครองเมืองของนายท่าน คน ที่สง่างามอย่างพวกข้าก็คงจะไม่สังหารพวกเขา และดูดเลือดพวกเขาจนแห้งหรอก!”
ที่แท้หลังจากที่อดีตเจ้านายของคุกโลหิตผู้นั้นไม่อยู่แล้ว หนามโลหิตเหล่านี้ก็ตกอยู่ในสภาวะที่หิวโหยมาโดยตลอดนั่นเอง
ถึงจะหิวมานานหลายปี แต่ก็ยังคงรังเกียจเลือดมนุษย์เหล่านั้นอยู่ดี ซึ่งนี่ก็ทำให้เห็นแล้วว่าพวกมันรังเกียจเลือดมนุษย์มากเพียงใด
และหากคนที่ตายด้วยน้ำมือของหนามโลหิตรู้เรื่องเหล่านี้เข้า คาดว่าน่าจะกระโดดออกมาจากหลุดศพด้วยความโกรธเป็นแน่
มู่เฉียนซีหยิบยาน้ำขวดหนึ่งออกมาจากแหวนมิติ และเมื่อเห็นยาน้ำที่อยู่ในมือแล้วมู่เฉียนซีก็ผงะไปครู่หนึ่ง เพราะครั้งหนึ่งมันเคยเป็นยาน้ำและยาลูกกลอนที่ใช้เป็นอาหารให้ก กับเศษไม้เทพอย่างชิงอิ่งนั่นเอง
หากไม้เทพแห่งชีวิตยังคงอยู่ เช่นนั้นชิงอิ่งก็จะต้องคงอยู่ด้วยอย่างแน่นอน
นางจะเฝ้ารอให้ไม้เทพแห่งช
