ลวงไปตามถนนใหญ่และตรอกซอกซอยต่าง ๆ
“มาอีกแล้วมนุษย์ มันคือมนุษย์ ข้าได้กลิ่นอันหอมหวานของมนุษย์!”
“พวกเราไม่ได้กินของเลิศรสเช่นนี้มานานมากแล้ว!”
“มนุษย์ที่มาในคราวนี้ฉลาดมาก พวกเขามีความฉลาดเป็นอย่างมาก ถึงข้าจะพยายามจับพวกเขาอยู่หลายครั้งแต่ก็จับไม่ได้เสียที นอกจากนี้พวกเขายังสามารถวางยาพิษได้อีกด้วย!”
“พิษ พิษ พิษ บางทีก็มีความเป็นไปได้มากว่าภายในกลุ่มของพวกเขาจะมีนักปรุงยาอยู่ด้วย และแน่นอนว่าพวกเราจะต้องหานักปรุงยาผู้นั้นออกมาให้ได้”
“หาออกมา หาออกมาให้ได้..”
เมืองแห่งนี้เป็นเมืองที่ไม่มีมนุษย์อยู่เลย แต่ทว่ามันกลับมีเสียงสนทนาที่แปลกประหลาดดังออกมา ฉะนั้นเสียงสนทนาเหล่านั้นย่อมต้องเป็นเสียงของหนามโลหิตแน่นอนอยู่แล้ว
ในที่สุดมู่เฉียนซีก็ปรับปรุงยาน้ำที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมออกมาได้สำเร็จแล้ว ส่วนจำนวนนั้น ก็ทำให้พวกเขาต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เมื่อได้เห็นพระชายาของพวกเเขาหยิบยาน้ำออกมาจากหม้อยาจำนวนนับไม่ถ้วนเช่นนี้ นี่กลั่นพร้อมกัน…
นี่เป็นการกลั่นยาน้ำจริง ๆ อย่างนั้นหรือ? เหตุใดพระชายาของพวกเขาถึงกลั่นยาน้ำออกมาได้ง่ายกว่าต้มน้ำเสียอีกล่ะ! มันจะเหลือเชื่อมากเกินแล้วนะ
และหลังจากนั้นย
