ากโดนเจ้านายของข้าใช้เปลวเพลิงนี้แผดเผาพวกเจ้าจนกลายเป็นตอตะโกอย่างนั้นหรือ?”
“ขอรับ! พวกเราจะรีบล่าถอยกันเดี๋ยวนี้เลยขอรับ!”
แน่นอนว่าพวกเขาไม่อยากที่จะถูกเผาจนกลายเป็นตอตะโกอยู่แล้ว ฉะนั้นแต่ละคนจึงรีบล่าถอยออกไปยังสถานที่ที่ปลอดภัยอย่างรวดเร็ว
และสิ่งที่เรียกว่าปลอดภัย ก็เป็นเพียงแค่การออกมานอกระยะการโจมตีของหนามโลหิตเท่านั้น แต่ทว่ามันก็ยังคงมีอันตรายอื่น ๆ ซ่อนอยู่อีก
เพียงแต่ว่าหลังจากที่ได้รับรู้ถึงพลังทำลายล้างของฝูงหนามโลหิตเหล่านั้นแล้ว ก็รู้สึกว่าคู่ต่อสู้เหล่านี้ถูกจัดการได้อย่างง่ายดาย จนไม่คุ้มค่าที่จะกล่าวถึงเลยด้วยซ้ำ
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เยาเยี่ย แจกจ่ายยาน้ำและยาลูกกลอนให้ทุกท่านด้วย และทำให้พวกเขาฟื้นตัวให้เร็วที่สุด! สถานที่แห่งนี้ยังคงมีอันตรายอยู่มาก พวกเราไม่สามารถเปิดเผยช่องโหว่ ให้มากเกินไปจนศัตรูสามารถโจมตีได้”
“เจ้าค่ะ นายท่าน!” และเยาเยี่ยก็ทำตามคำสั่งด้วยการแจกจ่ายยาน้ำและยาลูกกลอนให้กับพวกเขา
ในตอนที่พวกเขาเหล่านี้รับยามาต่างก็พากันตกตะลึงไปตาม ๆ กัน คุกโลหิตถือว่าเป็นคุกนรกแห่งหนึ่ง ฉะนั้นจึงเป็นเรื่องยากมากที่นัก
