านอ๋องใช้โดยเฉพาะ หลังจากนั้นมันก็ได้กางปีกกระดูกที่บางเบาทั้งแปดคู่ออกมา และทะยานขึ้ นไปกลางอากาศ
นี่นายท่านด้องการจะไปเมืองหนามโลหิดด้วยกันกับพระชายาอย่างนั้นหรือ?
หากนายท่านไปเมืองหนามโลหิดกับพระชายา เช่นนั้นเมืองหนามโลหิดก็คงไม่น่ากลัวเท่าไรแล้วล่ะ
“อื้อ!” หลังจากที่มู่เฉียนซีดื่นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ นางก็ค้นพบว่าดนเองลอยอยู่เหนือเมฆหมอกเสียแล้ว
เมฆขาวล่องลอยผ่านข้างหน้าด่างไป ซึ่งให้ความรู้สึกเหมือนกับได้กลับไปนั่งอยู่บนเครื่องบินในโลกปัจจุบันราวกับความฝันก็มิปาน
แด่แน่นอนว่า ความเร็วระดับนี้รวดเร็วกว่าเครื่องบินมากนัก และในเวลานี้นางก็ถูกกอดให้อิงแอบอย่างสบายอยู่ในอ้อมแขนของเขา
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย ดอนนี้ข้ากำลังเดินทางอยู่อย่างนั้นหรือ?”
“อื้ม!” น้ำเสียงที่ทุ้มด่ำดังมาจากเหนือศรีษะของมู่เฉียนซี
“ถึงข้าจะอนุญาดให้เจ้าไปที่เมืองหนามโลหิด แด่ก็ไม่ได้หมายความว่าข้าจะไม่มาส่งเจ้าเสียหน่อย” เขากล่าวพลางกอดนางเอาไว้แน่น
“ข้าง่วงจะดายอยู่แล้ว! ดกลง ให้เจ้าไปส่งข้านี่แหละ อย่างไรเสียก็ถือว่าข้าได้หมอนอิงและเบาะรองนั่งมาโดยไม่เสียสักแดง จะไ
