มีเมืองที่ต้องรับผิดชอบด้วยตนเอง มันก็คงจะไม่เลวเช่นกัน!
ขนาดจื่อโยวยังคิดถึงเรื่องนี้ ฉะนั้นจิ่วเยี่ยย่อมต้องรู้แน่นอนอยู่แล้ว
เห็นได้ชัดว่าแม้จิ่วเยี่ยจะเป็นคนที่มีความงดงามอันน่าเย้ายวน แต่นอกจากมู่เฉียนซีจะจัดการเรื่องหอหมอปีศาจในเมืองเทพสังหารแล้ว นางก็เริ่มค้นหาแล้วว่ามีที่ใดในคุกโลหิตที่เหมาะเอาไว้ให้นางหาประสบการณ์บ้าง
แต่เนื่องจากว่าอาณาเขตที่เคราะห์ร้ายของระดับใต้เท้าและระดับเจ้าครองดินแดนเหล่านั้น ที่จริงแล้วยังคงอันตรายเกินไปสำหรับนางในตอนนี้ มันจึงเป็นผลให้จิ่วเยี่ยปฏิเสธสถานที่ทั้งหมดเหล่านั้น ซึ่งมันก็ทำให้มู่เฉียนซีจิตใจห่อเหี่ยวจนกัดเขาไปหลายครั้งเลยทีเดียว
และแน่นอนว่าทุกครั้งที่จิ่วเยี่ยถูกกัดก็ไม่ได้โกรธแต่อย่างใด แต่กลับรู้สึกว่านางกำลังยั่วยวนเขา ซึ่งหลังจากนั้นก็ย่อมต้องมีเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้…
จิ่วเยี่ยรู้สึกว่า แทนที่จะปล่อยให้ซีแอบหนีออกไปจากที่นี่อย่างลับ ๆ ไม่สู้หาเมืองมาให้นางเล่นสักสองสามเมืองไม่ดีกว่าหรือ
ตอนนี้ทั้งพระราชวังล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมของนางแล้ว และดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่สามารถแยกออกจากกันได้ แต่เขาไม่รู้เลยว่าซีได้เริ่มปรึกษาเรื่องหลบหนีกับสัตว์พันธสัญญาท
