นนามเฮยเทียน หลานชายของท่านคนนี้ถูกท่านอบรมสั่งสอนมาอย่างดีจริง ๆ! ฝึกฝนยังไม่ทันถึงร้อยปีแต่ก็มีความสามารถถึงขนาดนี้แล้ว ไม่เลวเลย ไม่เลว!”
“อย่างไรเสียก็เป็นหญิงสาวที่นายท่านชื่นชอบ หากนางยอมแพ้ไปโดยเร็วก็คงดี จะได้หลีกเลี่ยงการได้รับบาดเจ็บจนทำให้พวกเราต้องมารู้สึกไม่ดี!”
พวกเขารู้สึกไม่มีความสงสัยในการประลองครั้งนี้อีกแล้ว
มู่เฉียนซีเองก็เข้าใจความสามารถของระดับเจ้าครองดินแดนแล้ว ถ้าเป็นคนระดับที่ต่ำกว่าเจ้าครองดินแดนนางสามารถจัดการได้อย่างง่ายดาย แต่ทว่าหากมีระดับมากกว่าเจ้าครองดินแดน นาง งก็จำเป็นที่จะต้องใช้ไผ่ต่ายเหล่านั้น
ตัวอย่างเช่น…
การโจมตีของอีกฝ่ายแข็งแกร่งขึ้นไปอีก ทุกคนต่างก็รู้ว่าหากการโจมตีคราวนี้โดนร่างของมู่เฉียนซีเข้า ไม่ว่ามู่เฉียนซีจะมีความสามารถในการป้องกันทางกายภาพสูงเพียงใด ก็จะต้อง ได้รับบาดเจ็บสาหัสแน่นอน!
“อะแฮ่ม! เฮยเฟิง อย่างไรเสียนางก็คือพระชายานะ เจ้าลงมือได้โหดร้ายเกินไป เจ้าจะทำให้เกินไปแล้ว!” ราชทินนามเฮยเทียนเห็นว่าชัยชนะของหลานชายตนเองอยู่แค่เอื้อมเท่านั้น จึงกล่า
