รับหินวิญญาณมา ส่ายหน้าถอนหายใจ
“พี่หลิน นี่ท่านต้องสอนข้าให้ดี ๆ นะ เพื่อไม่ให้ข้าไม่มีใครชอบจนถึงตอนนี้”
เสี่ยวไป๋พูดเสียงทุ้มต่ำ แต่ใบหน้าเต็มไปด้วยความชื่นชม
“พวกเจ้าสองคนนี่!”
หลี่ลี่หัวเราะลั่น ฝีเท้าก็เร่งเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว
หลี่ลี่เพิ่งกลับมาถึงหน้าประตูเขาของเขตภายใน ก็เห็นเจ้าหน้าที่เล็ก ๆ คนหนึ่งจากสำนักยาลูกกลอนนำบ่าวรับใช้สิบกว่าคนเดินออกมาอย่างรวดเร็ว หลี่ลี่รู้ดีว่าคนพวกนี้กำลังจะไปซื้อของที่ศาลาไม้ใหญ่ เพราะอาหารในศาลาไม้ใหญ่ทำให้พวกเขาเบื่อไปหมดแล้ว
แต่สิ่งที่ทำให้ หลี่ลี่แปลกใจคือครั้งนี้จางตงผิงกลับไม่ได้นำทีม แต่ส่งเจ้าหน้าที่เล็ก ๆ คนหนึ่งมาแทน
เจ้าหน้าที่เล็ก ๆ คนนั้นกับบ่าวรับใช้สิบกว่าคนเห็นหลี่ลี่ก็รีบล้อมเข้ามาทันที
“ท่านเจ้าหน้าที่แสดงฝีมืออย่างยอดเยี่ยม สำนักยาลูกกลอนของพวกข้าไม่ได้สนุกสนานเช่นนี้มานานแล้ว ตอนนี้พวกข้าเดินในเขตภายในก็ยืดอกได้แล้ว”
“ใช่ ๆ แต่ก่อนเจ้าหน้าที่เล็ก ๆ คนอื่น ๆ ชี้นิ้วสั่งพวกข้า พวกข้าก็ไม่กล้าไม่เชื่อฟัง แต่ตอนนี้พวกเขาไม่กล้าแล้ว อีกอย่าง มีท่านเจ้าหน้าที่หลินหนุนหลัง พวกเขาสั่งพวกข้า พวกข้าก็ไม่ยอมทำงานให้พวกเขา”
“ท่านเจ้าหน้าที่หลิน น้องชายของข้าเป็นบ่าวรับใช้ที่สำนักงานเบ็ดเตล็ด เขาได้หินวิญญาณแค่สามถึงห้าเม็ดต่อเดือน เขาอยากมาที่สำนักยาลูกกลอนของพวกข้า ท่านคิดว่าได้ไหม?”
