ีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เช่นนั้นข้าไม่เกรงใจก็แล้วกัน”
หลังจากที่รับโฉนดที่ดินมาเรียบร้อยแล้ว นางก็เก็บผลึกสีดำแห่งความมืดระดับสูงสุดทั้งหมดไป และมู่เฉียนซีก็คว้าจิ่วเยี่ยเอาไว้พลางกล่าวว่า “วันนี้ข้าหาเงินได้มากมาย เจ้าอยาก จะไปกินข้าวที่ไหน? ข้าเป็นคนจ่ายเอง ข้าจะให้เจ้ากินจนพอใจเลย”
ดวงตาของจิ่วเยี่ยเปล่งประกายแสงวิบวับอย่างมีความหมาย จากนั้นก็มองไปทางมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “กินจนพอใจเลยอย่างนั้นหรือ?”
เยาเยี่ยหัวเราะออกมาเบา ๆ น้องสาวผู้นี้จะหลอกล่อผู้ชายเช่นนี้ไม่ได้นะ! มันจะอันตรายเกินไปแล้ว
เยาเยี่ยเป็นคนส่งมอบตรอกร้อยเดิมพันออกไปด้วยตนเอง ฉะนั้นพวกเขาที่เหลืออีกสามคนจึงเข้ามาห้อมล้อมเยาเยี่ยไว้พลางกล่าวว่า “เจ้า…เจ้าเอาตรอกการพนันมอบให้คนอื่นเช่นนี้ นะ …นี่เจ้าทำได้อย่างไร หากเจ้านายรู้เข้า…”
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ข้าไม่อยากทำมันมาตั้งนานแล้ว! มีคนเอาไปก็ดีเหมือนกัน หากเขารู้ เขาก็มาจัดการกับข้าเองนั่นแหละ!” เยาเยี่ยกล่าวอย่างฮึดฮัด
พวกเขาทั้งสามคนจนปัญญาแล้ว ความคับข้องใจที่หญิงสาวผู้นี้ถูก
