ุญธรรมชอบได้เหมือนกันหมด!
ผลปรากฏว่าหลังจากที่จูเชว่พูดเช่นนี้ก็ได้เจอเข้ากับสายตตาที่เย็นชาของพี่น้องทั้งสองคน
“นี่ไม่ใช่มู่หลินหลาง มู่หลินหลางไม่ได้หน้าตตาแบบนี้ ข้าเคยเห็นนางมาก่อนหน้านี้แล้ว” มู่เฟิงอวิ๋นกล่าว
จูเชว่กล่าวอย่างน้อยใจว่า “พ่อบุญธรรม นี่ท่านกำลังสงสัยในความสามารถของข้าหรือขอรับ ท่านทำให้หัวใจของข้าแตตกสลาย! หากท่านไม่เชื่อก็ถามคนอื่นที่เคยเจอกับมู่หลินหลางมาก่อนได้เลย แล้วดูว่านางหน้าตตาเช่นนี้หรือไม่?”
ภายในใจของมู่เฟิงอวิ๋นรู้สึกสงสัยเล็กน้อย ทว่าสิ่งที่จูเชว่กล่าวมานั้นไม่ผิดเลย ถึงก่อนหน้านี้มู่หลินหลางจะไม่ได้มีหน้าตตาเช่นนี้ แตต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะไม่ใช่เสียหน่อย
เพียงแตต่ว่า เหตตุใดนางถึงได้กลายมาเป็นเช่นนี้ได้? ที่จริงแล้วมีจุดประสงค์อะไรกันแน่?
และมู่เฟิงอวิ๋นก็ฉีกภาพวาดนั้นออกเป็นชิ้น ๆ ทันที หากเขายังมีความสามารถอยู่ละก็ เขาก็คงจะพุ่งตตรงไปยังพระราชวังของราชวงศ์ตตงหวงและฉีกใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นไปนานแล้ว
มาเปลี่ยนใบหน้าให้คล้ายคลึงกับภรรยาและลูกสาวของเขา มันช่างเป็นสิ่งที่รกหูรกตตาเสียจริง ๆ
มู่เฟิงอวิ๋นกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “สั่งการลงไป และดำเนินการอย่างลับ
