ทำลายความตั้งใจของพวกเราอย่างนั้นหรือ!” จักรพรรดิตงหวงกล่าวขึ้นมาอย่างโกรธเคือง
ในเวลานี้ มีคนมารายงานว่า “ฝ่าบาท ฝ่าบาทหลินหลางฟื้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”
“หลินหลางฟื้นแล้ว ดีเหลือเกิน!” จักรพรรดิตงหวงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ถึงหลินหลางจะฟื้นขึ้นมาแล้ว แต่นางกลับถูกผนึกความทรงไว้ตั้งแต่หลังจากที่เข้าไปในพฤษาอัคคีและปะทะเข้ากับมู่เฉียนซีมาจนถึงตอนที่เฟิงฉางหยูได้ช่วยเหลือนางเอาไว้
และนางก็ได้ลืมไปแล้วว่ามู่เฉินซีก็คือมู่เฉียนซี แต่ความเกลียดชังที่นางมีต่อมู่เฉียนซียังคงหลงเหลืออยู่โดยไม่อาจที่จะลืมเลือนไปได้
มู่หลินหลางคว้าแขนจักรพรรดิตงหวงเอาไว้พลางกล่าวว่า “เสด็จพ่อ เสด็จพ่อ พระองค์จะต้องฆ่ามู่เฉินซีให้ได้นะเพคะ ต้องฆ่านางให้ได้! เราจะปล่อยให้มู่เฉินซี มีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ ได้ ไม่อาจปล่อยไว้ได้…เพราะว่านาง…”
เนื่องจากหัวสมองที่ขาวโพลน จึงทำให้มู่หลินหลางไม่สามารถพูดเหตุผลออกมาได้
หลังจากที่วิกฤติของต้นไม้ปีศาจแห่งความตายได้รับการแก้ไขแล้ว เขาก็ได้รู้เรื่องมากมายของมู่เฉินซีมาจากเฟิงฉางหยูแล้ว
มู่เฉินซีมีพรสวรรค์ในการฝึกฝนปีศาจที่แข็งแกร่ง และตอนที่อยู่ในตำหนักเทพ
