ร และยังมีชีวิตอยู่ มันช่างทำให้ข้ามีความสุขเหลือเกิน” ถึงมู่เฟิงหลิงจะไ ไม่พอใจท่านพ่อเป็นอย่างมาก แต่มู่เฟิงอวิ๋นแสดงออกถึงความเข้าใจดี
เขาเองก็ได้ทอดทิ้งซีเอ๋อร์และชิงเฉินเช่นนั้นเหมือนกัน และเกรงว่าจะไม่ได้ต่างอะไรกับท่านพ่อเลยด้วยซ้ำ
“พี่ใหญ่ ข้าต้องทำเช่นไรถึงจะมีสายเลือดของกิเลนที่สมบูรณ์ได้ หากข้าสามารถกลายเป็นกิเลนที่สมบูรณ์แบบได้ ซีเอ๋อร์ก็ไม่จำเป็นต้องพยายามอย่างหนักเพื่อเอาชนะกิเลนแห่งเหวนรก นั้นก็สามารถได้รับดีกิเลนได้แล้ว” เขาคือกิเลน แต่กลับเป็นเพียงแค่เลือดผสมเท่านั้น
มู่เฟิงอวิ๋นกล่าวว่า “หนทางน่ะมี แต่ซีเอ๋อร์ไม่มีทางยอมรับแน่นอน หลังจากนี้ไปเจ้าอย่าได้กล่าวเรื่องนี้ขึ้นมาอีกเลย”
มู่เฟิงหลิงกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “ขอรับ!”
หลังจากนั้นพวกเขาก็พูดคุยกันอีกมากมาย เพราะไม่ได้เจอกันมากกว่าสิบปี จึงทำให้พวกเขามีเรื่องที่ต้องคุยกันมากมายจริง ๆ
บริเวณโดยรอบเรือนหลักเงียบสงบเป็นอย่างมาก และพวกของชิงหลงก็ไม่กล้าที่จะเข้าไปใกล้ทางนั้นเลยแม้แต่น้อย ซึ่งพวกเขาทำได้เพียงเฝ้ารออย่างร้อนใจ โดยที่
