ย ย
หลังจากที่ใช้วิธีการต่าง ๆ มาหมดแล้ว เมื่อเวลาครึ่งเดือนผ่านพ้น มู่เฉียนซีก็ช่วยทำให้เขาลุกจากเตียงได้สำเร็จ
“วันนี้อากาศไม่เลวเลย ข้าประคองท่านออกไปเดินเล่นหน่อยดีกว่า!”
“อื้ม!” เขาพยักหน้ากล่าว
มู่เฉียนซีประคองเขาออกไปเดินเล่นข้างนอกรอบหนึ่ง และเขาก็เห็นว่ามีดวงตาที่เย็นยะเยือกกำลังจ้องมองมาที่เขาอยู่
มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ตอนนี้เขาอารมณ์ดีมากจริง ๆ
นานมากแล้วที่เขาไม่ได้สัมผัสการเดินด้วยขาทั้งสองข้างของเขา นอกจากนี้ข้างกายของเขายังมีคนที่ให้ความรู้สึกใกล้ชิดอยู่เป็นเพื่อนอีกด้วย
“ในระยะนี้ท่านจะไม่มีอันตรายถึงชีวิตใด ๆ หากพลังนั้นยังคงสงบอยู่เช่นนี้ ก็จะไม่มีสิ่งใดมาทำลายความสมดุลของพลังแห่งชีวิตทั้งห้านี้ได้! แต่ข้ายังไม่สามารถหาหนทางช่วยท่ านถอนคำสาปได้ ส่วนอาการบาดเจ็บที่ซ่อนอยู่ภายในร่างกายของทางก็ทำได้เพียงให้พลังแห่งชีวิตค่อย ๆ ซึมซับเข้าไปรักษาทีละขั้นตอนเท่านั้น ขณะนี้พิษและคำสาปของท่านยังไม่สาม
