พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
เมื่อนางเห็นว่าใบไม้แห่งชีวิตชุดสุดท้ายกำลังจะหายไป นางก็นำเอาใบไม้แห่งชีวิตของนางเติมเข้าไปอีก
เมื่อเห็นคนที่นอนอยู่บนเตียง มีพลังชีวิตที่อ่อนแอจนแทบจะมองไม่ออกอยู่แล้ว แต่ก็ยังไม่ได้หยุดลงอย่างสมบูรณ์ ยังดี! ยังทันอยู่!
มู่เฉียนซีมองไปทางไป๋เจ๋อพลางกล่าวว่า “ขอโทษด้วย ข้ามาสายไปหน่อย จากนี้มอบให้เป็นหน้าที่ข้าเถอะ!”
“จิ่วเยี่ย ช่วยเฝ้าข้างหน้าให้ข้าหน่อย อย่าให้ผู้ใดบุกเข้ามาได้เป็นอันขาด”
อ่อนแอเกินไปแล้ว แม้ว่านางจะสามารถควบคุมเส้นทางแห่งชีวิตได้ หรือรวบรวมไขวิญญาณแห่งชีวิตเบญจธาตุได้ก็ตาม แต่นางก็ไม่กล้ารับประกันว่าจะสามารถทำให้สำเร็จ และช่วยชีวิตเขา าไว้ได้อยู่ดี
มู่เฉียนซีเอื้อมมือออกไปคว้ามือที่แห้งเหี่ยวราวไม้สีดำก็มิปานของเขา ซึ่งมือนั้นไม่มีเลือดไหลเวียนอยู่เลย
เขารั้งนางเอาไว้ด้วยพลังที่อ่อนแรงนั้น จากนั้นนางก็เห็นริมฝีปากของเขาเปิดออกเล็กน้อย พร้อมพ่นคำออกมา…
เนื่องจากว่าเขาอ่อนแอมาเกินไป จึงทำให้มู่เฉียนซีไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูดเลยแม้แต่น้อย แต่คาดว่าน่าจะเป็นชื่อของใครสักคนหนึ่ง
และเขาที่รักลูกสาวของ
