ชีวิตคราวนั้นเลย แต่ทว่ามู่เฉียนซีที่ต้องเผชิญกับความตายมาตลอดสามวันสามคืนก็เหนื่อยจนแทบจะขาดใจตายอยู่แล้ว
หลังจากที่ผ่านไปสามวันสามคืน ในที่สุดประตูนั้นก็ได้ถูกเปิดออกแล้ว และตอนนี้ทุกคนต่างก็เฝ้ารอกันอยู่ด้านนอก
พวกเขาเห็นเพียงแต่ร่างเงาสีดำที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็มีน้ำเสียงที่เย็นชาดังขึ้นมาว่า “ดูสิ่งที่ซีทิ้งไว้บนหัวเตียงก็แล้วกัน”
หลังจากที่ทิ้งคำพูดนั้นไว้อย่างรวดเร็วแล้ว จิ่วเยี่ยก็รีบพามู่เฉียนซีไปพักผ่อนทันที
พวกเขาเดินเข้าไปภายในห้องอย่างระมัดระวัง ภายในนั้นเต็มไปด้วยพลังแห่งชีวิตที่หนาแน่นจนทำให้พวกเขารู้สึกสบายไปทั้งตัว และที่หัวเตียง…
ไป๋เจ๋อหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมา ซึ่งในนั้นเฉียนซีได้เขียนคำแนะนำในการดูแลพ่อบุญธรรมไว้อย่างละเอียดเพื่อมอบให้กับเหล่านักปรุงยา
คนที่อยู่บนเพียงหลับตาอยู่อย่างสงบ และตอนนี้ลมหายใจของเขาก็สม่ำเสมอเป็นอย่างมาก ซึ่งไม่เหมือนกับก่อนหน้านี้ที่หายใจติดขัด ราวกับว่าอาจจะตายในขณะที่หลับใหลอยู่ได้ทุกเมื่อ
และทั้งร่างของเขาก็ไม่รู้สึกเหมือนจะไร้ชีวิตอีกต่อไป ซึ่งในที่สุดก็เหมือนคนปกติแล้ว
ผู้คนมากมายต่างร้องห่มร้องไห้ด้วยความดีใจ “นาง…นางทำสำเร็จแล้ว
