ต่หลังจากที่นางตื่นขึ้นมาก็ค้นพบว่าตนเองนอนอยู่บนร่างของหวงจิ่วเยี่ยโดยที่ปกปิดร่างกายไว้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น
ส่วนจิ่วเยี่ยในเวลานี้ยังไม่ได้หลับตาเลยแม้แต้น้อย และขณะนี้ดวงตาสีน้ำเงินเข้มของเขาก็จ้องมองมายังนางอย่างเร่าร้อน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “อุ้มข้าไปอาบน้ำหน่อยสิ ข้าอยากเปลี่ยนเสื้อผ้าหน่อย!”
“นี่ซีกำลังทรมานข้าอย่างนั้นหรือ!”
“ใช่แล้ว! ข้ากำลังทรมานเจ้า แก้แค้นเจ้า ถึงเจ้าจะมีคำโต้แย้งก็ทนเอาไว้เถอะ เพราะตอนนี้ต้องฟังข้าเท่านั้น!” ตอนนี้มู่เฉียนซีนั่งอยู่บนตัวของจิ่วเยี่ยราวกับราชินีก็มิปาน
“จะให้เชื่อฟังซีก็ได้อยู่หรอก แต่ว่า…” ใบหน้าที่งดงามไม่เป็นสองรองใครของจิ่วเยี่ยเข้ามาใกล้เบื้องหน้าของมู่เฉียนซี หลังจากนั้นก็กล่าวถามขึ้นมาว่า
“ข้าอดทนมานานมากแล้ว สุดท้ายแล้วซีจะไม่มอบความหวานให้ข้าสักหน่อยหรือ?”
“อื้อ!”
หลังจากที่จิ่วเยี่ยจูบมาพอแล้ว เขาก็อุ้มมู่เฉียนซีไปล้างทำความสะอาด เพราะในมิติแห่งชีวิตนั้นมีน้ำพุอยู่ด้วยเช่นกัน
แม้ว่ามู่เฉียนซีจะตื่นนอนแล้ว แต่นางก็ยังเกียจคร้านอยู่ดี ฉะนั้นจึงมอบทุกอย่างให้จิ่วเยี่ยเป็นคนจัดการ
นางไม่รู้ว่าวันเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว ที่นางไม่ได้ผ่อนคลายเลยแม้แต่อึ
