ิง ๆ! ที่นี้เจ้าก็วางใจได้แล้วสินะ!”
ชิงอิ่งจ้องมองไปทางมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “เฉียน...”
นัตน์ตาของมู่เฉียนซีหดลงอย่างกะทันหัน และนางก็เห็นร่างของชิงอิ่งค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นโปร่งแสงมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว นางจึงรีบพุ่งทะยานเข้าไปหาเขาอย่างรีบร้อน
ขณะนั้นจิ่วเยี่ยก็เอาเสื้อตัวนอกของเขาไปคลุมนางเอาไว้อย่างรีบร้อน จากนั้นก็พานางไปยังใต้ต้นไม้แห่งชีวิต
และทันทีที่มู่เฉียนซีลงมาถึงพื้น นางก็รีบพุ่งไปยังเบื้องหน้าของชิงอิ่งด้วยความรวดเร็ว
ชิงอิ่งที่เพิ่งจะระเบิดพลังเช่นนั้นออกมา จำเป็นต้องชดใช้อย่างหนักหน่วงแน่นอนอยู่แล้ว
“เฉียน!” ชิงอิ่งจ้องมองไปทางมู่เฉียนซี และเขาได้แต่มองนางอย่างเงียบงัน
“ชิงอิ่ง พลังของเจ้าถูกผลาญไปจนหมดแล้ว ข้ามียาน้ำนี่แล้วก็มียาลูกกลอนด้วย ข้าให้เจ้าหมดเลย ทั้งหมดนี่เป็นยาที่เจ้าเคยกินก่อนหน้านี้ ผลของมันดีมาก...”
มู่เฉียนซีได้นำเอายาน้ำและยาลูกกลอนทั้งหมดที่ชิงอิ่งสามารถกินได้ออกมาจากมิติ “เจ้ารีบกินเข้าสิ หากต้องการเยอะกว่านี้ก็ไม่เป็นไร ข้าจะกลั่นให้เจ้าอีก ข้าทำได้…”
แต่ทว่าตอนนี้ชิงอิ่งกลับไม่กินสิ่งของเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า “ข้าจะป้อนเจ้าเอง!”
“เฉียน การท
