ั้งยังไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ และต้องมาเผชิญหน้ากับชะตากรรมที่เจ็บปวดยิ่งกว่าการพลัดพรากจากกันอีก
“ข้าไม่อยากไป ข้าไม่อยากซ่อนตัวจากจิ่วเยี่ย จื่อโยวเจ้ายอมแพ้เถอะ! เจ้าพาข้าไปไม่ได้หรอก?” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างหนักแน่น
จื่อโยวรู้ดีว่าคนงามมีความยึดมั่นของตนเอง และตอนนี้นางก็ไม่กลัวอะไรทั้งนั้น อีกทั้งยังไม่กลัวท่าทางที่บ้าคลั่งของเยี่ย ไม่กลัวเยี่ยจะทำร้าย หรือถูกเขาฆ่าเลยด้วยซ้ำ
แต่เยี่ยกลัว! เยี่ยกลัวที่จะทำร้ายนาง เขากลัวมากจริง ๆ! ฉะนั้นเขาจึงได้มอบภารกิจที่ยากลำบากนี้ให้กับเขา
“ข้าต้องขอโทษเจ้าแล้วล่ะคนงาม ข้าจำเป็นที่จะต้องทำภารกิจนี้ให้สำเร็จให้ได้”
ในเมื่อจื่อโยวลงมือ แล้วมู่เฉียนซีจะเป็นคู่ต่อสู้ของเจ้าหมอนี่ได้อย่างไร
หากไม่อยากถูกจื่อโยวตีจนสลบแล้วพาตัวไป มู่เฉียนซีก็ทำได้เพียงอาศัยการป้องกันของสุ่ยจิงอิ๋งเท่านั้น เพราะถึงแม้ว่าจะเป็นจื่อโยว ก็ไม่มีทางทำลายการป้องกันของสุ่ยจิงอิ งได้อยู่ดี
แต่ทว่าในตอนที่มู่เฉียนซีร้องเรียกสุ่ยจิงอิ๋งนั้น สุ่ยจิงอิ๋งกลับกล่าวว่า “ซีเอ๋อร์ ต้องขอโทษด้วย! ข้าทำไม่ได้”
สุ่ยจิงอิ๋งคิดว่า สา