จักรพรรดิตงหวงกล่าวว่า “ยังไม่ให้พวกเขาเข้ามาอีก หลินหลางสามารถมีชีวิตกลับมาได้ ข้าก็โล่งใจแล้ว โล่งใจแล้วจริง ๆ!”
“เหตุใดแดนซวนเทียนถึงได้เกิดภัยพิบัติมากมายเช่นนี้? จะให้ข้านั่งบนบัลลังก์ดี ๆ สักหน่อยไม่ได้เลยหรืออย่างไรกัน ต้นไม้ปีศาจแห่งความตายนี่ก็เกิดที่ไหนก็ไม่เกิด เหตุใดต้อ องเลือกมาเกิดในแดนซวนเทียนของข้าด้วย” จักรพรรดิตงหวงกล่าวอย่างสิ้นหวังเป็นอย่างมาก
เฟิงฉางหยูพามู่หลินหลางเข้ามา แม้ว่ามู่หลินหลางจะได้รับการช่วยเหลือจากคนของเผ่าคำสาปมาแล้ว แต่ก็ยังคงอยู่ในสภาวะหมดสติ และยังไม่ฟื้นขึ้นมาอยู่ดี
เมื่อจักรพรรดิตงหวงเห็นรอยบนต้นคอของมู่หลินหลาง เขาก็ชักกระบี่ออกมาจ่อที่ต้นคอของเฟิงฉางหยูทันทีพลางกล่าวว่า “เฟิงฉางหยู เจ้าบ้าไปแล้วอย่างนั้นหรือ? คิดไม่ถึงเลยว่า เจ้าจะกล้าแตะต้องหลินหลางเช่นนี้”
เฟิงฉางหยูคลี่ยิ้ม “เจ้าคิดว่าข้าจะแตะต้องของแปลกประหลาดอย่างนางอย่างนั้นหรือ?”
รอยยิ้มบนใบหน้าของเฟิงฉางหยู ทำให้จักรพรรดิตงหวงตื่นตกใจเป็นอย่างมาก เขากล่าวถามว่า “เช่นนั้นผู้ใดเป็
