ึงเมื่อไร? และจะมีผลลัพธ์เป็นอย่างไรกันแน่? ซึ่งพวกเขาก็ไม่แน่ใจเช่นกัน!
แต่ไม่ว่าอย่างไรพวกเขาจะไม่มีทางยอมแพ้ ไม่มีทางเด็ดขาด!
ฉงหมิง อากุ่ยรวมไปถึงชิงหลง นอกจากนี้ยังมีไป๋หู่ และเทียนจือรออยู่ด้านอีกด้วย
“หมอปีศาจที่สามารถช่วยพ่อบุญธรรมได้ไปไหนแล้วล่ะ? ข้าจะไปเอาเขากลับมาเอง ข้าไม่สนใจว่าสถานการณ์ตอนนี้จะวุ่นวายมากเพียงใด ข้าก็จะเอาเขากลับมาให้ได้” ไป๋หู่กล่าว
“นางผู้หญิงบ้านั่นไปอยู่ที่ไหนแล้วล่ะ?”
“ข้าจะไปลากซวนอู่ออกมาเอง!”
ตอนนี้ทั้งซวนอู่และจูเชว่ต่างก็ออกมากันหมดแล้ว ส่วนไป๋เจ๋อก็ค่อยดูแลพ่อบุญธรรมของพวกเขาอยู่ข้างใน
ไป๋หู่กล่าวพลางจ้องมองไปยังซวนอู่ด้วยดวงตาที่เหมือนกับเหยี่ยวก็มิปานของเขา “หมอปีศาจอยู่ที่ใด?”
“ข้ารู้! แต่ว่า…”
แน่นอนว่าเขาต้องรู้อยู่แล้วว่านางอยู่ที่ใด แต่หากบอกไป๋หู่ เขาจะต้องตรงไปที่นั่น โดยไม่สนว่าจะมีอันตรามากเพียงใดอย่างแน่นอน
ในบรรดาพวกเขา ไป๋หู่เห็นพ่อบุญธรรมเป็นคนสำคัญมากที่สุดแล้ว และตัวเขาเองก็เป็นคนที่ไม่กลัวตายคนหนึ่งอีกด้วย!
ไป๋หู่ปล่อยหมัดตรงเข้าไป พลางกล่าวอย่างเย็นชาว่า “หากไม่บอกข้า เช่นนั้นข้าก็จะต่อยเจ้าจนกว่าเจ้าจะยอมบอกข้า”
“พี่ใหญ่ซวนอู่!”
