วย แล้วเหตุใดข้าต้องเสียโอกาสเช่นนี้ให้เจ้าคนเดียวล่ะ” ต้นไม้แห่งชีวิตกล่าว
มู่เฉียนซีจ้องมองไปที่พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่กำลังเอ่อล้นออกมาจากร่างกายของจิ่วเยี่ย และอีกเดี๋ยวมันจะไม่ใช่การต่อสู้แบบสองต่อหนึ่ง แต่เป็นจิ่วเยี่ยที่โจมตีทุกคนอย่างไม ม่เลือกหน้าต่างหาก
มู่เฉียนซีเอ่ยปากกล่าวว่า “ชิงอิ่ง กลับมานี่! ไม้เทพแห่งชีวิต เจ้าต่อสู้มานานขนาดนี้แล้ว มาพักผ่อนก่อนสักหน่อยไม่ได้หรือ?”
ในเมื่อหมดหนทางในการระงับคำสาปของจิ่วเยี่ยได้อีกแล้ว หากใช้พลังมากมายในการต่อสู้กับต้นไม้ปีศาจแห่งความตาย และทำให้พวกเขาได้มีโอกาสในการปราบปรามเขาได้แล้วละก็ มันก็ถ ถือว่าเป็นหนทางเดียวที่สามารถทำได้แล้ว
ชิงอิ่งพุ่งไปทางนางโดยที่ไม่พูดอะไรสักคำ ไม้เทพแห่งชีวิตกล่าวว่า “เจ้ามานี่! มาทางนี้…”
และชิงอิ่งก็ลากมันกลับมาด้วย มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า “ที่ข้าเรียกเจ้ามา นั่นเป็นเพราะข้ามีของที่อยากได้จากเจ้าสักหน่อย!”
แกร่ก!
มู่เฉียนซีได้หักกิ่งไม้ของไม้เทพแห่งชีวิตกิ่งหนึ่งโดยไม่พูดไม่จา
ไม้เทพแห่งชีวิตกล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “เจ้ามนุษย์ช่างบังอาจนัก คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะกล้าทำตัวไม่มีเหตุผลกับข้าเช่นนี้ อีกทั้งยังกล้ามาทำร้ายข้าอีก”
“
