ตายกลับสร้างกลลวงเช่นนี้ออกมา
มู่เฉียนซีหลบหลีกจื่อโยว และพุ่งตรงเข้าไปหาจิ่วเยี่ยทันที
นางรีบกระโจนเข้าไปหาหวงจิ่วเยี่ย จากนั้นก็กอดเขาเอาไว้แน่น
สำหรับอ้อมกอดของหญิงสาวที่ตนเองรัก ทำให้จิ่วเยี่ยทนที่จะผลักไสมู่เฉียนซีออกไปไม่ได้อยู่แล้ว และเมื่อเขาได้เห็นรอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มของมู่เฉียนซีมันก็ทำให้เขาก็ใจของเขา สั่นไหวขึ้นมาทันที
“จิ่วเยี่ย ข้าไม่มีทางไปแน่นอน!”
“สุ่ยจิงอิ๋ง!”
ลำแสงสีฟ้าอ่อนปกคลุมพวกเขาเอาไว้ ซึ่งมันก็ทำให้พวกของจื่อโยวหมดหนทางเข้าใกล้พวกเขาเลยแม้แต่คืบเดียว
นี่คือเกาะป้องกันของผู้พิทักษ์นิรันดร์ ซึ่งพวกเขาไม่มีทางทำลายได้อยู่แล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จื่อโยว พวกเจ้าต่างก็ได้รับบาดเจ็บกันไปหมดแล้ว จงรีบออกไปจากที่นี่เสียเถอะ! ในเมื่อจิ่วเยี่ยไม่ไป ข้าก็จะไม่ไปเช่นกัน”
“แม่คนงาม เยี่ยเขา…” จื่อโยวลังเลที่จะพูด
มู่เฉียนซีคว้าคอเสื้อของจิ่วเยี่ยเอาไว้พลางกล่าวว่า “มีเรื่องอะไรบ้าง ตอนนี้เจ้าจะบอกข้าได้หรือยัง? หรืออยากให้ข้าลงโทษเจ้าอย่างทารุณอย่างนั้นหรือ?”
มือที่เรียวบางนั้นลากผ่านไปบนต้นคอของจิ่วเยี่ย ซึ่งมันก็ทำให้ดวงตาของจิ่วเยี่ยลุกเป็นไฟขึ้นมาทันที
แย่แล้ว! จิ่วเยี่ยกำลังจะโกรธแ
