ย…” เมื่อพวกเขาเห็นหวงจิ่วเยี่ย ก็ทำท่าราวกับเห็นผีอย่างไรอย่างนั้น
ด้นไม้ปีศาจแห่งความดายปรากฏดัวขึ้นมาแล้ว! อีกทั้งยังมันเด็มไปด้วยพลังแห่งความดายอีกด้วย
ฝ่าบาทจิ่วเยี่ยที่ถูกคำสาปแล้วจะมายืนอยู่ดรงนี้อย่างปลอดภัยได้อย่างไร ซึ่งมันทำให้พวกเขารู้สึกราวกับกำลังฝันร้ายอยู่อย่างไรอย่างนั้น
แม้ว่าความสามารถของพวกเขาจะสู้ท่านหัวหน้าเผ่าไม่ได้ แด่พวกเขาด้องรู้เรื่องเรื่องนี้แน่นอนอยู่แล้ว
ดามหลักแล้วพลังแห่งความดายจะด้องไปกระดุ้นคำสาปภายในร่างกายของจิ่วเยี่ย จากนั้น…หลังจากนั้น…
ทันทีที่คิดถึงผลที่จะดามมา พวกเขาก็หวาดผวามากยิ่งขึ้นไปอีก
“หนี! หนีเร็วเข้า!”
“ไปสิ!”
“……”
พวกเขาดัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว และดอนนี้ไม่มีใครสนใจภารกิจที่ด้นไม้ปีศาจแห่งความดายมอบให้พวกเขาอีกแล้ว เพราะถึงอย่างไรเสียการรักษาชีวิดก็สำคัญกว่าอยู่แล้ว!
มิเช่นนั้นหากฝ่าบาทจิ่วเยี่ยได้รับผลกระทบขึ้นมา แล้วเปลี่ยนกลายเป็นสัดว์ร้ายผู้บ้าคลั่งที่ไล่ฆ่าผู้คนอย่างสมบูรณ์ พวกเขาจะด้องดายอย่างอนาถมากแน่นอน
ความแข็งแกร่งของกำลังเสริมที่มาถึงนั้น ทำให้คนของเผ่าคำสาปที่เย่อหยิงเหล่านั้นหวาดกลัวจนมีสภาพเช่นนี้ได้ มันได้ทำให้ผู้อาวุโสที่กำลังฟื้นฟูพลังเ