ี่เอ่ยปากก็คือชายชราที่ถือไม้เท้าผู้นั้น เขารู้ว่าความสามารถของเด็กสาวผู้นี้น่าสะพรึงกลัวเพียงใด และถึงแม้ว่านางจะยังเด็กมากอย่างเห็นได้ชัด แต่นางสามารถเปิดประตู แห่งชีวิตได้ อีกทั้งนางยังสามารถทำลายวิชาคำสาปของพวกเขาได้อีกด้วย
เผ่าคำสาปของพวกเขาไม่ได้มีอัจฉริยะเช่นนี้ปรากฏมานับหมื่นปีแล้ว และไม่ว่าจะใช่คนต่ำชั้นหรือไม่ก็ตาม เขาก็มีความกระตือรือร้นที่จะควบคุมนางให้ได้อยู่ดี
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มเย้ยว่า “เผ่าคำสาปรึ ข้าไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับเผ่าคำสาปของพวกเจ้าเลยแม้แต่น้อย! คิดว่าข้าเป็นคนในเผ่าของพวกเจ้าเพราะวิชาคำสาปที่ยอดเยี่ยม ของข้าหรือ ทุกคนในเผ่าคำสาปอย่างพวกเจ้าช่างหน้าไม่อายเลยจริง ๆ!”
“โอหังนัก!” เขากล่าวกับมู่เฉียนซีอย่างโกรธเคือง
“เจ้าช่างรนหาที่ตายจริง ๆ!” และสิ่งที่แลกมากับเสียงคำรามของเขาก็คือการโจมตีของชิงอิ่ง
ชิงอิ่งเข้าใกล้ชายชราถือไม้เท้าผู้นั้นด้วยความเร็วสูงสุด จากนั้นก็โจมตีอย่างโหดเหี้ยม!
ชายชราที่ถือไม้เท้าก็โต้กลับอย่างบ้าคลั่งเช่นกัน แต่ทว่าวิชาคำสาปที่ไร้ข้อผิดพลาดของเขากลับไม่มีผลต่อชายในชุดคลุมเขียวผู้นี้เลยแม้แต่น้อย
“อ๊ากกกกก! เจ้าคือสิ่งใดกันแน่ คิดไม่ถึ
