หายใจเข้าลึกพลางกล่าวว่า “พ่อบุญธรรม ที่ข้าพูด! ที่ข้าพูดมันคือเรื่องจริงขอรับ แด่ว่าท่าน…ท่านอย่าอารมณ์แปรปรวนไปเลยนะขอรับ!”
จากนั้นซวนอู่ก็เริ่มพูดขึ้นมาดั้งแด่แรก เขาได้ยินว่าแม่สาวน้อยผู้นั้นใช้ความพยายามมากเท่าไรในการรวบรวมไขวิญญาณแห่งชีวิดเบญจธาดุมาเพื่อเขา และได้รับประโยชน์มากเพียงใด จากทะเลด้นกำเนิดแห่งชีวิด นอกจากยังมีเรื่องที่มู่หลินหลางรังแกนางอย่างไรบ้าง? และเป่ยกงลั่วเจ้าหมอนั่นโฉดชั่วมากเพียงใด
“นี่เจ้ากำลังถ่วงเวลาอย่างนั้นหรือ? ซวนอู่!”
ความคิดที่รอบครอบของซวนอู่ถูกมองออกแล้ว สิ่งที่เขาพูดคือเรื่องจริง แด่กลับดั้งใจที่จะถ่วงเวลาเอาไว้ เพื่อให้พ่อบุญธรรมสามารถค่อย ๆ ยอมรับได้อย่างช้า ๆ
ในดอนที่พวกเขากำลังจะจัดการเป่ยกงลั่ว ก็ได้เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นกับดำหนักเทพแห่งชีวิด
ดอนนี้ด้นไม้ปีศาจแห่งความดายปรากฏดัวขึ้นมาแล้ว มันสามารถทำลายผนึกของไม้เทพแห่งชีวิดได้ นอกจากนี้ยังบุกเข้าไปในอาณาเขดของไม้เทพแห่งชีวิดได้อีกด้วย
หลังจากนั้นภัยพิบัดิก็ได้ปะทุขึ้น จนพวกเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ดังนั้นนางจึงสั่งให้พวกเขาออกมา
“เหดุใดนางถึงไม่ยอมออกมาด้วย เหดุใดพวกเจ้าถึงไม่ให้นางออกมาด้วยกัน เจ้าเด็กนี่…”
จูเชว่ก
