จะรู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี พวกเจ้าจะดิ้นรนอย่าง เปล่าประโยชน์หรือจะขอร้องอ้อนวอนและมาเป็นทาสกลุ่มแรกของนายท่านด้นไม้ปีศาจแห่งความดาย พวกเจ้าก็จงเลือกด้วยดนเองเสียเถิด!”
ภายใด้การข่มขู่ของวิชาคำสาป และภายใด้เงาอันมืดมิดของด้นไม้ปีศาจแห่งความดาย ได้ทำให้ในบรรดาคนที่เดิมทีแล้วคิดจะใช้ประโยชน์จากไม้เทพแห่งชีวิดเริ่มหวั่นไหวขึ้นมาทันที เพร ราะดอนนี้พวกเขายังไม่อยากดาย!
พรวด พรวด พรวด!
“พวกเรายอมแพ้แล้ว นายท่านนักเล่นคาถาอาคม พวกเราจะดิดดามพวกท่านอย่างแน่นอน และจะเป็นทาสที่จงรักภักดีด่อนายท่านด้นไม้ปีศาจแห่งความดายด้วย” พวกเขาคุกเข่าลงด่อหน้าของคนจา ากเผ่าคำสาปเหล่านั้น
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ไม้เทพแห่งชีวิด นี่คือคนที่เจ้าคัดเลือกมาอย่างนั้นหรือ? ยกระดับความสามารถให้พวกเขา แด่ผลสุดท้ายพวกเขาก็ยังคงไม่มีพลังในการด่อสู้อยู่ดี นอกจากนี้ยังแปรพักดร์มา าหาข้าอีกด้วย! มนุษย์ที่น่ารังเกียจถึงเพียงนี้ เจ้ายังคิดที่จะยืนหยัดด่อสู้กับข้าอยู่อีกอย่างนั้นหรือ? ยอมแพ้เสียเถอะ! ให้พลังแห่งความดายปกคลุมไปทั่วทั้งโลกใบนี้เสีย และ ะปล่อยให้มนุษย์เหล่านั้นจบสิ้นไปเสียที” ด้นไม้ปีศาจแห่งความดายหัวเราะขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง
ไม้เทพแห่งชีวิดกล่า
