มู่หลินหลางอยากจะพ่นเลือดใส่เขาให้ตายไปเลยจริง ๆ ที่เขาทำเมื่อกี้นี้เรียกว่าไม่สนใจอย่างนั้นหรือ?
และเป่ยกงลั่วก็กล่าวอีกว่า “เดิมทีแล้วข้าเตรียมตัวที่จะไปหามู่เฉินซี แต่มันก็ไม่ง่ายเลยที่จะหาที่อยู่ของนางเจอ แล้วเจ้าก็ดันโผล่ออกมาเสียก่อน ข้าจึงได้เลือกจับเจ้า ากับองค์ชายสามมาแทน”
มู่เฉียนซี เป็นเพราะนางอีกแล้ว นี่นางถูกมู่เฉียนซีทำให้เดือดร้อน จนต้องกลายมาเป็นแพะรับบาปอีกแล้วอย่างนั้นหรือ?
จูเชว่กระซิบกล่าวว่า “ให้ตายเถอะ ซีซี! คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าหมอนั่นจะเพ่งเล็งเจ้าอยู่ ข้าอยากจะสับร่างของเขาออกเป็นหมื่น ๆ ชิ้นจริง ๆ เลย”
เป่ยกงลั่วหยิบเครื่องมือออกมาแล้วกล่าวว่า “องค์หญิงหลินหลาง เจ้าว่าข้าควรจะเริ่มจากตรงไหนก่อนดีล่ะ?”
“ไม่…ไม่เอา ปล่อยข้าไปเถอะ! ขะ…ข้าจะให้เสด็จพ่อช่วยท่านแย่งชิงบัลลังก์ของราชวงศ์เป่ยกงดีหรือไม่?”
“บัลลังก์หรือ นี่คิดว่าข้าชอบมันจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?”
“ข้าสามารถตอบรับคำขอของท่านได้ทุกอย่าง ท่านโปรดปล่อยข้าไปเถิดเจ้าค่ะ”
“แต่ว่า…ข้าอยากที่จะทรมานเจ้า”
เป่ยกงลั่วเป็นคนบ้าคนหนึ่ง และถึงแม้มู่หลินหลางจะพยายามเสนอเงื่อนไข แต่มันกลับไม่มีประโยชน์เลยแม้แต่น้อย
เขาลงมือกับมู่หลิน
