หลางจะถูกเผาไหม้ไปครึ่งหนึ่งแล้วก็ตาม!
“กรี๊ดดด! ไม่เอา…”
“เป่ยกงลั่ว เจ้าปล่อยข้าเดี๋ยวนี้!”
“……”
แม้ว่าจะสามารถรักษาชีวิตของนางเอาไว้ได้ แต่ก็ดูเหมือนว่ามู่หลินหลางกำลังตกอยู่ในฝันร้ายอย่างเห็นได้ชัด
และเรื่องที่นางถูกเป่ยกงลั่วทรมานเหล่านั้น แม้ว่าจะตกอยู่ในห้วงนิทราแต่ความทรงจำของนางกลับยังคงชัดเจน
และเขาก็ค่อนข้างกลัวว่าในตอนที่มู่หลินหลางตื่นขึ้นมาแล้วนางจะรับไม่ได้ จนเสียสติหรือไม่ก็อาจจะกลายเป็นคนวิกลจริตไปเลยก็เป็นได้!
เขามองไปทางคนของเผ่าคำสาปพลางกล่าวว่า “สามารถผนึกความทรงจำของฝ่าบาทได้หรือไม่ขอรับ เรื่องเหล่านั้น หากให้ฝ่าบาทลืมมันเสียได้น่าจะดีกว่า! หากนางลืมได้ละก็ นางก็จะยั งคงเป็นหญิงสาวผู้สูงศักดิ์ราวกับหงส์บนสวรรค์ชั้นเก้าก็มิปานเช่นเดิม”
“การปิดผนึกความทรงจำช่วงเวลาหนึ่ง สำหรับคนของเผ่าคำสาปอย่างพวกเราไม่ใช่เรื่องยากเลย และมันก็เป็นเพียงแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น”
คนของเผ่าคำสาปโบกมือ หลังจากนั้นความทรงจำของมู่หลินหลางก็ถูกผนึกเอาไว้ และตอนนี้มู่หลินหลางก็หลับได้อย่างสงบมากขึ้นแล้ว
พวกเขากล่าวกับชายชุดคลุมดำว่า “คนของราชวงศ์ตงหวงที่พวกเจ้าส่งมาตายกันไปหมดแล้ว และข้าเอง
