…
และมันก็เป็นเช่นนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า ทีละคน ๆ ซึ่งสิ่งนี้ก็เจ็บปวดเสียยิ่งกว่าการฆ่านางโดยตรงเสียอีก
มู่หลินหลางร้องไห้ออกมาอย่างน่าเวทนา แต่ยิ่งนางร้องไห้อย่างน่าสังเวชมากเท่าไร เป่ยกงลั่วก็ยิ่งทรมานนางมากขึ้นเท่านั้น
นางเป็นถึงองค์หญิงแห่งราชวงศ์ตงหวง นางมั่นใจว่าในแดนซวนเทียนนี้ไม่มีผู้ใดที่เหมาะสมกับนางอีกแล้ว แม้แต่เป่ยกงจั๋วเองก็เช่นกัน
เสด็จพ่อให้นางรักษาความบริสุทธิ์ของตนเองมาโดยตลอด และนางก็ไม่มีชายหนุ่มที่หลงรักเหมือนกับเสด็จพี่หญิงคนอื่น ๆ ของนาง
แต่นางกลับคิดไม่ถึงเลยว่าวันนี้มันจะถูกทำลายด้วยน้ำมือของคนวิปริตอย่างเป่ยกงลั่ว นอกจากนี้มันยังเป็นวิธีที่สยดสยองและนองเลือดอีกด้วย
มู่หลินหลางน่าสังเวชเป็นอย่างมาก ส่วนองค์ชายสามมู่หงจือก็ไม่ได้แตกต่างกันเท่าไรนัก
ความอัปยศอดสูเช่นนี้ทำให้เขาไม่หวาดกลัวที่จะก่นด่าเหลือบไรที่วิปริตอย่างเป่ยกงลั่วออกมาเลยแม้แต่น้อย ทว่ามันก็แลกมาด้วยการเอาคืนที่โหดเหี้ยมยิ่งกว่าเดิมเสียอีก
