่วทำทั้งหมดนั้น ดูเหมือนว่ามันจะทำให้มู่หลินหลางทรมานกว่าเรื่องที่นางเคยทำมาก่อนหน้านี้เสียอี ก ฉะนั้นมู่เฉียนซีจึงจะช่วยสนับสนุนพวกเขาเอง
จูเชว่พยักหน้าพลางกล่าวว่า “เจ้าพูดมาก็ถูก!”
“เช่นนั้นพวกเราแบ่งกองกำลังออกเป็นสี่กลุ่ม ลงมือได้!”
ในเวลานี้ มู่เฉียนซีเหลือบมองไปยังเป่ยกงโยว
“ขะ…ข้าจะไม่พูดอะไรเด็ดขาด อีกอย่างข้าเป็นคนที่มีความซื่อสัตย์มากคนหนึ่งด้วย ฉะนั้นเจ้าวางใจเถอะ!” เป่ยกงโยวกล่าว
“ข้าคิดว่าตอนนี้เจ้าเองก็ไม่กล้าที่จะเข้าไปรบกวนเป่ยกงลั่วเช่นกัน มิฉะนั้นเจ้าก็คงจะถูกลากไปพร้อมกับมู่หลินหลางแล้วเป็นแน่ ดังนั้นเจ้าก็เฝ้าเป่ยกงลั่วและมู่หลินหลางอยู่ ที่นี่ก็แล้วกัน” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชา
เป่ยกงโยวพยักหน้าเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะเฝ้าพวกเขาอย่างดีเลย”
จากนั้นมู่เฉียนซีก็กล่าวอย่างเย็นชาว่า “ไปกันเถอะ!”
และในที่สุดการล่าของพวกเขาก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ซึ่งเป้าหมายก็คือลูกน้องของเป่ยกงลั่วนั่นเอง
หลังจากที่มู่เฉียนซีจากไปแล้ว เป่ยกงโยวก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก โชคดีจริง ๆ ที่นางไม่ได้ถูกมู่เฉียนซีฆ่าปิดปากไปเสียก่อน
เมื่อนางได้ยินเสียงที่เจ็บปวดทรมานของมู่หลินหลาง จึงก้าวไปข้าง
