บยอดฝีมือระดับผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นราชันวิญญาณของเป่ยกงลั่วผู้นี้ได้นานถึงเพียงนี้
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ในเมื่อเป็นหนี้บุญคุณข้าแล้ว เช่นนั้นตอนนี้เจ้าก็รีบตอบแทนบุญคุณข้าเสียสิ! และข้าก็อยากที่จะฆ่าคนผู้นั้นโดยเร็วที่สุด”
“คือ…ข้าได้รับบาดเจ็บ เกรงว่าจะถ่วงแข้งถ่วงขาคนอื่นเสียเปล่า ๆ!” เขานั้นรู้ความสามารถของตนเองดี นอกจากนี้คนผู้นี้ยังมีวิธีการที่โหดร้าย จนทำให้ร่างกายของเขาบาดเจ็บสา าหัสอีกด้วย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าไม่รู้หรือว่าหอหมอปีศาจของข้าทำกิจการอะไร? นี่ใช้ภายนอก แล้วนี่ก็ใช้ภายใน!”
มู่เฉียนซีให้ยาลูกกลอนผู้ชายคนนั้นไปสองขวด จากนั้นเขาก็กล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “ขอบคุณท่านมาก!”
หลังจากที่กินยาลูกกลอนเข้าไป เขาก็ดีขึ้นมาในทันที และหลังจากที่ใช้ยาไปแล้ว เลือดที่บาดแผลของเขาก็หยุดไหลไปทันทีเช่นกัน
เขากล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ข้ารู้สึกว่าข้าสามารถต่อสู้กับตาแก่นั้นได้อีกหลายสิบรอบแล้ว ข้าจะรีบเข้าไปช่วย และแก้แค้นให้กับตัวเองด้วย!”
ทันทีที่พูดจบ เขาก็พุ่งทะยานเข้าไปอย่างกล้าหาญเป็นอย่างยิ่ง
คิดไม่ถึงเลยว่าคนที่เกือบจะถูกเขาฆ่าก่อนหน้านี้จะฟื้นตัวและกลับมาสู้กับเขาอีกครั้ง ซึ่งนั่นก็ทำให้คนผู
