หลางก็ได้หลบหนีมาจนถึงทางออกของต้นอัคคีพฤษ์นี้แล้ว
คนที่อยู่ตรงทางเข้ายังคงต่อสู้กับกลุ่มคนก่อนหน้านี้อยู่ และพวกเขาต่างก็พากันตกตะลึงหลังจากที่ได้เห็นพวกของมู่หลินหลางวิ่งหนีออกมาอย่างจนตรอกเช่นนี้
“ฝ่าบาทหลินหลาง นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่พ่ะย่ะค่ะ?”
คนของมู่เฉินซีกลุ่มนั้นจะสามารถทำร้ายคนของพวกเขาจนกลายเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร? ให้ตายยังไงพวกเขาก็ไม่เชื่อแน่นอน
“หุบปาก! หากไม่ใช่เพราะพวกเจ้าทำหน้าที่เฝ้าประตูได้ไม่ดี จนปล่อยให้พวกเขาเข้าไปได้ พวกข้าก็คงไม่ได้รับบาดเจ็บถึงขนาดนี้หรอก”
ท่ามกลางสภาพแวดล้อมของทางเข้าที่มืดมน มีหญิงสาวในชุดคลุมสีดำคนหนึ่งกำลังซ่อนกลิ่นอายของตนเองเอาไว้ อีกทั้งมุมปากของนางยังเผยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายออกมาอีกด้วย
“มู่เฉินซี เจ้าไม่ทำให้ข้าผิดหวังเลยจริง ๆ! ขนาดมียอดฝีมือคอยคุ้มครองมู่หลินหลางอยู่มากมายขนาดนี้ยังสามารถทำให้นางบาดเจ็บถึงเพียงนี้ได้ ฉะนั้นข้าจะต้องทำอะไรสักอย่างเ เพื่อขอบคุณเจ้าถึงจะถูกสินะ!”
“ไป!” นางยืนมือออกไป และจากนั้นก็มีแมลงสองตัวบินออกมาจากปลายนิ้ว ซึ่งมันก็ได้ทะลวงเข้าไปในหูของมู่หลินหลางและองค์ชายสามอย่างเงียบ ๆ
ทันใดนั้นหญิงสาวในชุดดำผู้น
