ว้ได้แล้ว มู่หลินหลางเดินออกมาจากกลุ่มคน นพลางกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “มู่เฉินซี ข้าจะฉีกเจ้าเป็นหมื่น ๆ ชิ้นให้ได้!”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างหยอกล้อว่า “อุ๊ย! คนบ้าที่ไหนกันล่ะเนี่ย? คิดไม่ถึงเลยว่าจะกล้ามาทำตัวเย่อหยิ่งต่อหน้าข้า าเช่นนี้”
แน่นอนว่านางต้องจำมู่หลินหลางได้อยู่แล้ว สำหรับคนอื่นแล้วดวงดาวแห่งชีวิตเหล่านั้นรับมือได้ยากเป็นอย่างมาก แต ต่สำหรับมู่หลินหลางที่เลื่อนขั้นแล้วคงไม่ได้ถือว่ายากเกินไปอย่างนั้นสินะ!
เหตุใดถึงเปลี่ยนกลายเป็นเช่นนี้ไปได้ล่ะ? มู่เฉียนซีรู้สึกประหลาดใจ และจงใจที่จะพูดเพื่อทำให้นางโกรธ
สีหน้าของมู่หลินหลางเปลี่ยนจนกลายเป็นสีดำยิ่งกว่าก้นหม้อเสียอีก “มู่เฉินซี หากไม่ใช่เพราะเจ้า องค์หญิงที่สูง งศักดิ์เช่นข้าก็ไม่มีทางได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ได้หรอก?”
มู่เฉียนซีมองไปทางมู่หลินหลางพลางกล่าวอย่างเยาะเย้ยว่า “คนของเจ้ามาขอยาไปจากข้า นั่นมันเหมือนมาให้ข้าวางแผ ผนร้ายถึงที่เลยมิใช่หรือ หากไม่นับที่ข้าคิดร้ายกับเจ้า อย่างไรเสียเจ้าก็ตั้งใจส่งคนมาอยู่แล้วไม่ใช่หรือ? เจ้าเ เอายาข้าไปแล้วเจ้าไม่ลองเลยหรืออย่างไร คิดไม่ถึงเลยว่าจะกล้าใช้เช่นนี้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า! เจ้าคงจะใช้ส่วนที่เหลือนั่นไ ไปจนหม
