่างกับมู่เฉินซีอย่างสิ้นเชิงเช่นนี้ได้
เมื่อได้ยินชื่อคนที่ทำให้นางโกรธจัด มู่หลินหลางก็กล่าวขึ้นมาอย่างเดือดดาลว่า “พวกเจ้าพูดว่าอะไรนะ? มู่เฉินซีรึ? คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นมู่เฉินซี? ยาขวดนี้เจ้าได้รับมาจากมือของมู่เฉินซี คิดไม่ถึงว่าพวกเจ้าจะไม่บอกข้า”
หากรู้ว่าเป็นสิ่งของของมู่เฉินซี นางไม่มีทางกล้าใช้อย่างไม่ระมัดระวังเช่นนี้แน่
“พวกเรา…เพราะว่าพวกเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมู่เฉินซี หลังจากที่พยายามต่อสู้กับนางจนจะพินาศไปด้วยกัน มู่เฉินซีถึงได้ยอมประนีประนอม ทว่าพวกข้ากลัวถูกลงโทษที่ไม่ได้นำมู่เฉินซีกลับมาด้วย ดังนั้น…ดังนั้น…”
“ดังนั้นก็เลยปิดบังเรื่องสำคัญขนาดนี้อย่างนั้นสินะ พวกเจ้าทั้งหมดไปตายซะเถอะ!”
มู่หลินหลางในตอนนี้โกรธเกรี้ยวขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว นางไม่เพียงแต่ปะทะเข้ากับดวงดาวแห่งชีวิตที่ล้อมโจมตีนางเท่านั้น แต่ในเวลาเดียวกันพลังธาตุวายุที่กำลังกรีดร้องก็พุ่งไปทางคนที่ตัวสั่นเทาเหล่านั้นด้วย
“ไปตายซะ!”
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!
ตวามสามารถของมู่หลินหลางเหนือกว่าพวกเขามากนัก ทันทีที่นางลงมือด้วยความเดือดดาล ระดับผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นจอมภูตอย่างพวกเขาจึงไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้เลย
พวกเขาถูกมู่หลินหลางสังหารภาย