มู่เฉียนซีออกไปตามหาพวกจูเชว่เพื่อรวมกลุ่มกัน นางกล่าวว่า “มีของสิ่งนี้มากเท่าไรก็ยิ่งดีมากเท่านั้น แต่มีความเป็นไปได้ว่าปัญหากำลังใกล้เข้ามาแล้ว พวกเรารีบออกไปให้ไกลจากบริเวณนี้ก่อน จากนั้นก็ไปทิศทางตรงข้ามให้ไกลกว่านี้แล้วล่าต่อกันเถอะ”
จูเชว่กล่าวว่า “ปัญหา? ซีซีจะบอกว่าปัญหาคือมู่หลินหลางอย่างนั้นหรือ? นี่เจ้าทำอะไรไปกันแน่?”
มู่เฉียนซีกล่าวตอบว่า “ในเมื่อพวกเขาต้องการยาน้ำ ข้าก็แค่มอบยาน้ำให้พวกเขา และในตอนที่พวกเขาไม่ทันได้สังเกตข้าก็เพียงแค่ใส่อะไรบางอย่างลงไปเล็กน้อยในยาน้ำที่ข้าใช้อย่างใจเย็นเท่านั้นเอง”
“ยาน้ำนี้มีความละเอียดอ่อนมาก โดยปกติแล้วสามารถทำให้ดวงดาวแห่งชีวิตเหล่านี้อยู่ในสภาวะเหมือนมึนเมา แต่หากเพิ่มของบางอย่างลงไป ก็สามารถทำให้พวกมันบ้าคลั่งได้! ตอนที่คนเกิดเมาแล้วคลุ้มคลั่งขึ้นมาก็ยากที่จะควบคุมได้ ฉะนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึงดวงดาวแห่งชีวิตที่มีความสามารถอันแข็งแกร่งเหล่านี้เลย หากมู่หลินหลางใส่ยาลงไปน้อยหน่อย ปัญหาก็จะไม่มากเท่าไรนัก แต่หากใส่ในจำนวนมากแล้วละก็ ข้าคิดว่าดวงดาวแห่งชีวิตก็คงจะคลุ้มคลั่งขึ้นมาอย่างโหดร้ายมากเป็นแน่”
แต่สิ่งที่แม้แต่มู่เฉียนซีก็คิดไม่ถึงนั่น
