นใจหรอก เฉียนจะเป็นอย่างไร? นั่นเป็นเรื่องเดียวที่ข้าสนใจเท่านั้น”
“เจ้าคนทรยศตัวน้อย! เจ้าเอาแต่สนใจนาง หรือเจ้าไม่รู้ว่า นางก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งเช่นกัน นอกจากนี้ยังเป็นวิญญาณแห่งโชคชะตาอีกด้วย” ไม้เทพแห่งชีวิตกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ
“นางคือเฉียน! เป็นคนที่ข้าต้องการจะปกป้อง มันก็แค่นั้นแหละ”
วิญญาณแห่งโชคชะตาอะไรกัน แม้แต่เรื่องการเป็นเจ้านายของมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์อะไรนั่นยังไม่สามารถทำให้ชิงอิ่งเก็บมาใส่ใจได้ เพราะสำหรับเขา นางก็เป็นเพียงแค่เฉียนเท่านั้น
“นางทำอะไรไปกันแน่? ก็แค่มอบหัวใจที่เดิมทีแล้วเจ้าไม่ต้องการ แต่กลับสามารถซื้อเจ้าได้ถึงเพียงนี้เลยอย่างนั้นหรือ? เหมือนว่าข้าจะยิ่งไม่เข้าใจเจ้ามากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วจริง ๆ” ไม้เทพแห่งชีวิตกล่าวอย่างผิดหวังเล็กน้อย
.
