ย่างแผ่ว วเบา
จูเชว่จ้องมองขึ้นไปบนท้องฟ้า และตอนนี้เขาก็รู้สึกดีขึ้นมากแล้ว ถึงแม้ว่าบาดแผลมากมายเหล่านั้นจะยังไม่หายสนิท ก็ตาม
เขาถามว่า “เสี่ยวซวนซวน เจ้ารู้สึกว่าน้ำเสียงนั้นเหมือนเคยได้ยินมาก่อนหรือไม่?”
อย่างไรเสียจูเชว่ก็เป็นถึงหัวหน้าหน่วยข่าวกรอง ดังนั้นเขาจึงมีความไวต่อน้ำเสียงของผู้คนเป็นอย่างมาก
เมื่อไป๋เจ๋อได้ยินเขาพูดขึ้นมาเช่นนี้ เหมือนว่าเขาก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน
“ดูเหมือนว่าจะเคยได้ยินมาจากที่ไหนจริง ๆ แต่มันอาจจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญก็ได้!” โม่ซวนในเวลานี้ก็คิดไม่ออกเช่ นกัน
อย่างไรเสียพวกเขาจะเคยได้ยินน้ำเสียงของไม้เทพแห่งชีวิตได้อย่างไรกัน นอกจากนี้ไม้เทพแห่งชีวิตมักจะอยู่ในมิติ แห่งชีวิตของตนเองเสมอ และหกแสนปีถึงจะปรากฏตัวขึ้นมาบนโลกสักครั้งหนึ่ง
“น่าจะเป็นเพราะข้าอ่อนไหวมากเกินไปเอง” จูเชว่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา
ตอนนี้อารมณ์ของผู้คนกำลังพุ่งทะยานขึ้นอย่างดุเดือด หลังจากนั้นน้ำเสียงที่นิ่งสงบก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง
เสียงนั้นกล่าวว่า “ในบรรดาพวกเจ้าทุกคน ผู้ที่สามารถรวบรวมดวงดาวแห่งชีวิตได้มากที่สุด จะถูกเส้นทางแห่งดวงดาว วดึงดูดคนผู้นั้นไปยังทะเลต้นกำเนิดแห่งชีวิต พวกเจ้ามีเวลาเพียงแ
